annemin ve abimin (elbette ondan öğrendiğiyle) "ana kucağı"nda kalmam için öne sürdüğü gerekçeler, "sen bu maçı oynama al sana şu kadar puan" şiarıyla eşit gibi...
olan nedir peki?
bu şiara itiraz edip, yeni sözcükler öğrenme cezası.
yeni sözcükler, yeni aşklar, yeni milliyetler, yeni bir tarih...
bu yeni kavramlara devlet de itiraz ediyor.
n'olcak peki bu vaziyet, nereye kadar?
ailenin senin için uygun gördüğüne itiraz et, devletim diyen bürokrasiye itiraz et....
yalnızlığın dikalası bu durumda benim masumiyetimi kim koruyacak?
aidiyet duygumun onarılması için kime dilekçe vereceğim?
13 Mayıs 2008 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder