30 Aralık 2017 Cumartesi

Ayşe Abla için...

Kayıpların korsanıyız
Yan bakana.
Hiç olmamış gibi
yapamazken
kanadımız kırık.
bir vedamız bile yok
armağan edecek.
ağlıyoruz ölümlerimize
bekle bizi abla
ilk fırsatta güleceğiz yine
gözlerinle.

iskoç

sevgili arsız ölüm...

Şimdi de Ayşe Ablamızı aldın.
Yemin ederim şerefsizin önde gidenisin.

25 Aralık 2017 Pazartesi

Sena Şener /Sevmemeliyiz

Gün alır sessiz, büyür yanımda Her adım, her anımda Gün olur sensiz Utanıp olmaktan Bilerek yanarım aslında Güler bana Ağladığım gece yarısı İnsanlığın garip sancısı Belki de biz Öğrenmeliyiz Belki de biz Sevmemeliyiz Her şeyi gören sen Göremedin mi beni? Her şeyi duyan sen Duyamadın mı beni? Her şeyi bulduysan Bulamadın mı beni? Her şeyi bilen sen Bilemedin bir beni! Belki de biz Öğrenmeliyiz Belki de biz Sevmemeliyiz Demlenir içim kendim olmaktan Süzerek yaşarım aslında Gün olur sensiz Utanıp olmaktan Bilerek yanarım aslında Güler bana

24 Aralık 2017 Pazar

elbette hepsini yazmak mümkün değil.

Neyin hepsini? Kendime ait olanların.
Kimsenin bilmediği bir hazineye sahibim: Anlatmadıklarım.

Neyse.
Aç karnına votka içiyorsan elma,
tok karnına içiyorsan kornişon salatalık.

Şimdilik.

22 Aralık 2017 Cuma

Gittim, geldim...

Ankara.
Gittim kuzumu gördüm. Kilo almış acık. Göbişli olmuş.
Dikkat et deyip, kendi göbeğimi gösterdim. Gülüştük.

1993'te Ankara'dan ayrılmıştım. O tarihi baz alsam, 24 yıldır Anıtkabir'i görmemişim mesela. Harikaydı gezi. Ağladım tabi. Dayanamam Atatürk'e...
Hangi yıl olursa olsun, sanki bir yıl önce kaybetmişiz gibi gelir.
Çok zaman tabii...
Yokmuş gibi davrananlar utansın.
Utanacaklar da zaten.

Neyse dostlarımı gördüm. Her şey yolundaydı.
Ayakta kalmışlar ve önemli olan da buydu zaten.

Ayakta kalmak.
Hepsinin gözlerinden öptüm.

Ankara?

(Ulus/İtfaiye Meydanı, Büyük Tiyatro/Opera karşısına o camiyi konduran şahıs,
ne içtiyse ondan istemiyorum. Benim içtiğimden içsin yeter!)



13 Aralık 2017 Çarşamba

Komik ama öyle... n'apayım?

Uçaktan korkarım. Daha doğrusu düşmekten.
Her ölüm pistir ama biraz sonra öleceksin bilader hissini sevmediğimden veya ödüm koptuğundan sanırım...
Artık komik böyle düşünmek ama...

Düşünüyor insan.

İfade ettim. N'apayım?

9 Aralık 2017 Cumartesi

Çoğu zaman rüyaları hatırlamıyorum.

ara sıra rüyalardan parçalar geliyor aklıma.
Akıl bu veya zihin, ne zaman oyun oynayacağı belli olmaz.

Dün geceki rüyamdan kalan...

Karşımdaki şahsa üstümdeki kazağı verdim, karşımdakinin kazağını da ben aldım. Karşılıklı olarak kazakları üstümüze geçirdik. ilk gördüğüm, benim verdiğim kazağın boyun noktasındaki kocaman bir yağ lekesiydi.

Bu yağ lekesiyle ilgili aforizma mı desem, ne desem...
bir iki laf ettim. Şimdi bu kazak sana geçti.. Şöyle böyle cinsinden...

İşte o ettiğim lafları hatırlamıyorum.

O insan oğlum olabileceği gibi torunum da olabilir.



8 Aralık 2017 Cuma

biraz olsun daha az üzüldün mü İsko?

Hayır.
Çok üzüldüm.
Çünkü bilmem kaç yıl önce evimin salonunda şahsı alnından vurmayım diye
av tüfeğini parçalara ayırıp, saklamıştım.

O tarihte, ahlaki bir çarpıklıkla, ama sözcüklerle... gelip kapıma dayanmıştı işte kadim dostum. Kapımı geçmiş evimin salonundaydı hatta. Sevdiğim kadınların tamamını hedef almıştı. Aşağılık bir dili vardı. Kimsenin bu sohbetin içeriğinin ne olabileceği konusunda çok cesur tahminlerde bulunmayacağına inanıyorum.

Bazen karşındaki için 'ne kadar' ettiğini sorgularsın ve ona uygun atak yapar veya susarsın. Kadim dostum sanırım bu sınırı merak ediyordu. Veya başka sınırları. İntihar etmeyi seven kadim dostum acaba benim elimle mi bunu gerçekleştirmek istiyordu? Bütün bu soruları şimdi soruyorum o anlarda sorgulamam mümkün değildi ve her şey çok sıcaktı. El dokunamıyordun.

Sınır, 'anlayış' ve 'hoşgörü' olarak çizilmişti tarafımdan. Öfkeyi ekleyim.
Bir yere kadar.

••••••

Biraz önce, bu kadar yıl sonra kendisine bütün bunları ifade etmeye çalıştım.
Sanırım anladı.

Yıllar önce aklından geçirdiklerini süzmeden aktarmıştı.
Ben süzerek onu alnından vurmadım.
İkimizde hayattayız.
Çok şükür.

Bunlar hayatta bir defa olur.

Oldu ve geçti.
Çok şükür.

yazıyı yazayım da... bakarsın başlık aynı kalır veya değişir.

Herkesi anlama çabası, anlayışlı hoşgörülü falan olma durumundasın gibi isko?

Elbette her zaman değil. Ece, ben araba kullanırken ettiğim küfürleri biliyor...
(Amcık ve Göt en birincileri...) Oluyor.

Konu bu değildi ama bu akşam bırakayım bu olsun. başlık da aynı kalsın.



5 Aralık 2017 Salı

büyüyünce bir bok oluyorlar sanki...

etrafına bak!
büyümüş de küçülmüş ne çok insan...
(Bilmeyenler için ironi: büyümüş de küçülmüş kalıbı, ilkokul çağında olup da boyundan büyük laflar edenler için kullanılırdı. Eleştirinin Allahı var tabi.. Hani bir çırpıda şu veledin gırtlağını sıksam durumu)

kocaman görünüyorlar. hatta bir kısmının beyaz saçları bile var...
Göbekleri ve hatta metresleri...

Son model makam araçları ve mutsuz karıları.

büyüyünce bir bok oluyorlar sanki.
________

Diğer taraftan, aynanın öte yüzünde...
Genç erkek bedenlerde aranan sevgililer...
_____________

Falan.

Hayatta olsan da
'Yaşamazsan' ölürsün!

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...