2016 yılının başlarına ait yazıları okuyorum. sanki dün gibi.
halbuki 2017 yılının yarısını yedik bile...
Anam boşuna dememiş ocak ayının ortasında: eh, bu yıl da bitti.
O zaman anlamamıştım bu bilge insanı. Meğerse belli bir yaştan sonra çabucak geçen zamanı
anlatıyormuş.
Nerimancım benim. Kuş gibiydi...
Kaçmasın diye kaç defa sarılmıştım.
Katili en büyük abimdir. Kayıtsız ama kalbimde.
Bir insan anasını nasıl öldürür?
Kitabını yazmıştır işte büyük bilader.
Allah affetsin kendisini.
Ben?
Konu dışıyım.
23 Mayıs 2017 Salı
davet
Kemal Türkler anısına...
Burjuvazi,
Kavgaya
davet etti bizi
Davetleri kabulümüzdür!
Biz nasıl bilirsek hep bir ağızdan
gülmesini,
Biliriz öylece yaşamasını ölmesini
Hepimiz birimiz için,
Birimiz hepimiz için…
Nazım Hikmet
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...