sigara içmeyin, içkiyi çok kaçırmayın.
katarakta doğrudan etkisi var. dinlemediniz beni. duman gibi savurdunuz hatta.
madem beni dinlemiyorsunuz, bu konuda yapılmış en iyi sosyal reklama bakın:
https://www.youtube.com/watch?v=sL7pZ4LFVCg
Madem bu da değil.
Ece kuzum, hatırla Burak'ın kızıyla bisikleti cipten çıkarmaya gitmiştik. Çıkardık. Zeynep iki pedal çevirdikten sonra, benim ciğerlerim bitmiş, nefes alamamış, siz Burakla farkına varmadan eve girmiştik.
Ertesi gün ise, dünyanın Astım ilacını falan, ayrıca Steroid almıştım falan...
Sigarayı hemen bırak!
bir emir değildir, daha çok yaşa demektir.
/ Not/
Tarık Akan, Hakan Balamir ve Fikret Hakan, Okay Gönensin, sigara sevgileri yüzünden öldüler.
13 Temmuz 2017 Perşembe
tütsüdür o, tütsü...
Ece'nin feribotu, 19.25 bilemedin 19.30 gibi gelir. Evden Eceabat, 5 dakka. Genellikle 15 dakka önce inerim kasabaya... Bazen 30 dakka önce. Artık kafama göre.
İskeleyi gören dükkana konuşlanırım, iki satır muhabbet ederiz esnafla bu arada.
Hepsini tanırım, hepsi beni tanır.
Sokak arasından bir koku aldım geçenlerde.
Noluyor bilader dedim.
Tütsü yapıyorlar abi dedi biri.
Hakkaten tütsü koktu. Bin yıldır bu kokuyu aldığım yoktu.
Sigarayı bıraktığımdan beri, komşunun yaptığı yemeğin içindeki baharat kokusunu aldığım yetmediği gibi...
Yaşlı bir bilge şunu dedi bunun üzerine adet olduğu üzere:
"Her koku, sahibine bağlıdır. Sahibi istemezse hiç bir yere gitmez."
Bildiğin esrar kokusu ama edebiyat yapıyorum işte.
sokak arasına girip takip edecek halim yok.
Sahibi iyi hayaller görsün inşallah!
Bu kadar.
sokak arasına girip takip edecek halim yok.
Sahibi iyi hayaller görsün inşallah!
Bu kadar.
Onlar bile üzülür, bize bunu kim yapıyorsa mesela...
Aslında hem kakara kikiri yapar, hem üretir, hem sever hem de hüzünlenirdik.
Patronlar hep kazanmak ister, biz de dur bakali acık derdik. Grev falan yapardık.
Beğenmiyorlarsa onların da bir takım yaptırımları olurdu.
-Ne diyon İsko?
-Bunları demenin zamanı geçeli çok oluyor.
-Ne yapçaz peki?
____
Direneceğiz elbette.
Patronlar hep kazanmak ister, biz de dur bakali acık derdik. Grev falan yapardık.
Beğenmiyorlarsa onların da bir takım yaptırımları olurdu.
-Ne diyon İsko?
-Bunları demenin zamanı geçeli çok oluyor.
-Ne yapçaz peki?
____
Direneceğiz elbette.
“...Anam beni bu çadırda ölsün diye doğurmadı.”
Türk
milletinin değişmeyen hasleti*, aceleciliği/ataklığı, coşkulu
milli duyguları ve illede vatan sevgisi... Vatanın tırnağına halel geldiğini
görsün, çıkmayın karşısına! Gözünü kırpmadan canını vermeye hazırdır. Dün de
öyleydi bugün de...
Başlıktaki
cümle 102 yıl önce yazılmış bir asker mektubundan. Çanakkale Savaşları
sırasında Kastamonulu İsmail, anne ve babasına yazmış.** Ancak bu cümle ona ait
değil. Memleketlisi (Aynı zamanda mektubu da yazan) Mehmet Mustafa Çavuş’a ait.
İsmail’in mektubunu okumaya
devam...
Birliğiyle Gelibolu’ya (Saros) gelmişler
ve çadırlara yerleştirilmişler. Geceleri top sesleri duyuyorlar, gündüzleri düşman
gemilerinin top atışlarını görüyorlar ama cepheye uzaktalar. Bu duruma üzülüyorlar.
Komutanları, kardeşleri için savaşının gerisinde bulunmaları gerektiğini
söyleyerek teselli etmeye çalışıyor.
Sıcak bir yaz gecesi (Temmuz),
çadırlarının bulunduğu kampa gelen bir süvari cepheden haberler getiriyor: “Seddülbahir
denen bir kale civarında kardeşlerimizin şan ve şerefle sıcak bir savaşta
olduğunu, bizim ve onların mutlaka zafere ulaşacağımızdan bahsetti. O gittiği
zaman uyuyamadık.”
İşte o sırada, İsmail’in
mektubunu da yazan memleketlisi Mehmet Mustafa Çavuş ayağa fırlıyor ve
bağırmaya başlıyor: “İnşallah, kerim olan Allah’ın da inayetiyle,
anam beni bu çadırda ölsün diye doğurmadı. Sizden kim adamsa beni takip etsin.”
Silah taşımayan, ilaç şişeleri
olan bir çanta taşıyan yaşlıca bir adam,
Ahmed: “... müsaade almadan nasıl bu
adamları dışarıya götürüyorsun?” diyor ama Mehmet Çavuş: “Bizim
subaylardan değil, yüksek komutandan, Alman Liman Paşa’dan müsaade almaya
gidelim.” Diyerek Ahmed’i razı ediyor.
Başta Mehmet Mustafa Çavuş,
İsmail ve diğer askerler, sabah ağarmadan önce sırt çantalarını yüklenip
saatlerce yol kenarından yürüyorlar. Yaptıkları, askerlikte firar etmek demek.
Ama umurlarında değil. (Bu arada cepheye yapılan yürüyüşlerin düşman
uçaklarının saldırısından sakınmak için gece yapıldığını not edelim.)
Sabahın bir saatinde cepheye
intikal eden pek çok askerin buluşma noktası olan bir yerde duruyor, Liman
Paşa’nın karargâhını öğreniyor ve buluyorlar da...
Gerisini, askerin ismini tam
telaffuz edemediği için ‘Kalınkeser Paşa’ dediği Kannengiesser’in anılarından
öğrenelim (O’na da Liman Paşa aktarmış):
“ Çadırdan dışarı çıktığımda, terden sırılsıklam olmuş,
toz-toprak içinde kalmış, altı piyadenin karşımda ‘Hazır-olda’ durduğunu
gördüm. En yaşlısı tercüman aracılığıyla diyordu ki: ‘Paşa’, bizim birlik,
savaş yapılmayan bir yer olarak, Saros Körfezi’nin üstünde bulunuyor. Burada
ise, kardeşlerimiz ağır bir savaşın içindeler. Senin bizi burada bir cepheye
yerleştirmeni rica etmek için, Alayımızdan kaçtık.”
Devamı İsmail’in mektubunda:
“O bize bir baba şefkatiyle davrandı, yemek verdi ve bize’
Siz kötü bir harekette bulunmuşsunuz. Subay ve birliğinizden izin almadan,
orayı terk etmişsiniz. Fakat, size yine de kahraman savaşçılar gibi işlem
yapılacak. Çünkü siz, kardeşleriniz savaşırken, boş ve serbest kalamazsınız. Bu
gece, benim çadırımda kalınız ve yarın sabah sizi düşmana karşı göndereceğim.’
Dedi.”
Kalınkeser (Kannengiesser) Paşa
anılarında, askerlerin ricalarının uygun görüldüğünü ve gönderildikleri
birlikte üçünün hemen vurularak şehit olduklarını yazıyor. Hayatta kalan ise
İsmail’dir. Onun mektubu sayesinde biz de bu kahramanlık hikayesini öğrenmiş
oluyoruz...
Çok değil, 1 yıl önce, 15
Temmuzda vatana kast eden hainlerin saldırısına uğradık.
Türk milleti hasletlerini
unutmadığını bir kez daha gösterdi. Mehmet Mustafa Çavuş gibi en önde
kurşunlara göğsünü siper etmekten, tankın önüne yatmaktan sakınmadı.
Çanakkale ruhu, 15 Temmuzda
Demokrasi ruhuyla tekrar tezahür*** etti.
Bir Temmuzdan diğerine, tüm
Şehitlerimizi minnet ve şükranla anıyoruz.
* Haslet:
Kişinin yaradılışından gelen özelliği, huyu.
** Çanakkale
Mektupları, Dr Ömer Çakır, Akçağ-2009/Çanakkale’de Türklerle Beraber,
Hans
Kannengiesser, Timaş-2009
*** Tezahür: Ortaya çıkma, belirme.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...