23 Nisan 2017 Pazar

baksan kendine, cevabı bulacaksın aslında...

İkili ilişkilerde cevapsız hiç bir şey yoktur.
baksan göreceksin işte.
ya da gördün.
Bakmaman görmemen mümkün değil.

Bilerek yapmasan da karşındakine hakimiyet kurmak
istiyorsun. (sanırım)

sonuç.

savaş baltalarını saklayanlar için,
evlilikler çok şey değil...

bakalım acık.

kaybedecek daha neyimiz var?

çetele tutmuyorum.

Aşk yok demiyorum.

Denir mi aşkolsun?
denmez.
Aşk var...

suçları bitmez sevgili ülkemin...

mesela eski sevgilini hatırlarsın ve aslında o eski değildir.
Hatırladığına dair işaretlerin olur.
hadi bakalım aldın başına bir dert...

Nerden çıktı şimdi bu?
Çünkü son sevgilim, şöyle olmuştu aslında: senden önce bir şey yoktu hayatımda. Hiç sevilmemiş ve hiç sevmemiştim. bir tek sen işte... ne varsa sana borçluyum falan...

Böyle bir şey var mı? Yok.

İsteniyor ama. rol yapsana isko. senden önce hiç kimseyi sevmedim desene mesela...

bu nedir biliyor musunuz? kalıba dökülmüş ebeveyn tarzı..
Nerden biliyorum? yaşadım yahu/ayol.

Sırf sevdi diye...

beni benden çok...

Mehmet Sezai. Babam. Annemi annemden çok sevdiğini biliyorum.
Onlardan ilhamla...

Yazayım iki satır.

Aşk peşinde koşan evli çiftler, kötü bir haberim var.
Evlilikte aşk yok. Sevgi var.
(Aşkta sevgi yok mu diye sorarsan, sana Öküz derler.)
Uyum, anlayış, şefkat ve birbirine katlanma...

Aşk isyandır oysa...

Aşkın elinden tutarsın, gözüne bakarsın...
Aşk titrek bir mum ışığı işte...

Güvercini kafese koydun, her gün onu göreyim diye mesela...
Güvercin özgürlüktür. Uçmak ister. Aşk ise nefes almak ister.
(Artık burdan anlam çıkar en salak okuyucu.)

Güvercini ne kadar tutsak edebiliyorsan o kadar aşıksın işte...

Ya ölür güvercin ya da sen...

Peki hocam, Aşk için kelebek benzetmesi yapabilir miyiz?

Yapamazsın.
aşkın reçetesi yok.
bir iki tecrübe ettik sınıfından yazıyoruz işte.
yoksa ömür yetmez.

halbuki...

Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim.
durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu.

Şudur;
- Halbuki ben onlardan...
- Halbuki benim hakkımı verseler...
- Halbuki sadece geçiyordum
- Halbuki iki satır laf edecektim...

Niye taktın şimdi buna?
Bağlaç olmanın yanı sıra şu yüzden:

- Halbuki sen olmasan..
- Halbuki sırf bu yüzden...
- Halbuki ben o değildim.
- Halbuki çok seviyormuş beni.
- Halbuki hiç unutmamış...

-Halbuki- bir hikaye aslında.

Hepimizin hikayesi.

Saygı



Vatan için kendini feda edenlere ne kadar saygı gösteriyorsan, o kadarsın.
Bu yüzden zengin bir ülkeyiz.
Ama diktatörler parayı sever biliyorsun.

Yalnızlık değil, tek başına yaşamak.

Şöyle bir çelişkim oldu hep. Yuva kurmayı, aile içinde yaşamayı seviyorum. Bir yandan da yuva kurma, aile, aile olmanın getirdiği kurallar, gelenekler, törenler, bıdı bıdılar, falanlar ve filanlar boğuyor beni.

Yani ne seninle ne sensiz durumu.
İkircikli düşünce. Ama bir yandan da tekircikli olma hali. Tekircik ne la?

Ne bileyim, ikircik karşılığı olarak düşündüm denk geldi. Yaşayan bir dil bu tür zorlamaları sever. Tutarsa yerleşir. Benimsemezse kusar. Misal, bir dönem 'sandviç' için önerilen 'kıstırık' tuttu mu? Hayır. Hala; sandviç, sandöviç, sandoviç...

Konudan ayrıldım gene.
Bağlamaya çalışayım.

Yalnız yaşamayı sevmiyorum. Bu çok açık.
Tek başına yaşamayı seviyorum.

Şımarıklık artık bu saatte diyenler oluyor.
Susuyorum.

kendime katlanmakta zorlanırken...

başkasını bilmem, bazen kendime katlanmakta zorluk çekiyorum. Zorlanıyorum resmen.
Alakası var ki, şu geldi birden aklıma: 'masası düzenli biri tembeldir aslında.'
Hadi be ya İsko... Gene tersinleme yapıyorsun diyeceksiniz. Deyin ne var?

Masası derli toplu, düzenli biri mi tembeldir,
yoksa masası dağınık düzensiz biri mi?

Benim masam genellikle dağınıktır, elime geçeni koyarım bir yere. Koyduğum her şeyin fotoğrafı kafama iyice yerleşir. Üç ay, beş ay ne bileyim bir süre sonra artık o dağınıklığı düzeltmem gerektiği telkin edildiğinde, temizlik yaparım.

Elime geçmiş ve oraya buraya koyduğum her bir kağıdı, kitabı veya objeyi inceler, sevip okşar vedalaşıp öyle atarım. Çoğunu da atamam.

Şimdi ben çöp adam mıyım?

Kalbim, hiç bir anıma 'at onu çöpe' demez.
Ben de diyemem.
Atamam.

Bizi biz yapan nedir başka?

çamaşır suyuyla devamlı temizlenen bir yuva mı?


Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...