22 Aralık 2017 Cuma

Gittim, geldim...

Ankara.
Gittim kuzumu gördüm. Kilo almış acık. Göbişli olmuş.
Dikkat et deyip, kendi göbeğimi gösterdim. Gülüştük.

1993'te Ankara'dan ayrılmıştım. O tarihi baz alsam, 24 yıldır Anıtkabir'i görmemişim mesela. Harikaydı gezi. Ağladım tabi. Dayanamam Atatürk'e...
Hangi yıl olursa olsun, sanki bir yıl önce kaybetmişiz gibi gelir.
Çok zaman tabii...
Yokmuş gibi davrananlar utansın.
Utanacaklar da zaten.

Neyse dostlarımı gördüm. Her şey yolundaydı.
Ayakta kalmışlar ve önemli olan da buydu zaten.

Ayakta kalmak.
Hepsinin gözlerinden öptüm.

Ankara?

(Ulus/İtfaiye Meydanı, Büyük Tiyatro/Opera karşısına o camiyi konduran şahıs,
ne içtiyse ondan istemiyorum. Benim içtiğimden içsin yeter!)



Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...