16 Eylül 2007 Pazar

ufak tefek cinayetler


bu kemal aydogan ayip ediyor.



gece

ne zaman gündüz olmus bilmiyorum bazen.
eger, gece gündüz icin siyah beyaz seceneginiz varsa,
gece yarisini uykuda geciriyor olmalisiniz.
beyaz sabahlarda iyi bir kahvalti yapiyorsaniz mesele yok.
siyah ekmek yesenizde sabah her zaman beyaz.
geriye kaliyor gece yarisi.

beyaz ekmek, geceleri aydinlatir mi?

hatirla sevgili

sevgili olmanin  heyecani,
sünnete giden bir cocugun heyecaniyla esdeger olabilir mi?
ya da regl olan bir genc kizin albasmasiyla...

olabilir.

her kim, olamaz derse, benim kasim catilir.
hep isterim gökyüzü mavi olsun, gerekirse yagmur yagsin...

insan isiriginin en tehlikeli isirik oldugunu bile bile,
öperim iste sevgilimi agzindan.
 

ece


bu fotografi cektigim icin bana kizacaktir ece. ancak onun adina siirler yaziyorken kizmiyordu. herkes kendini iyi görmek ister. bazilari da kendini iyi göstermek ister. ece bunlardan degil. kizsa da kendini oldugundan daha farkli bir sekilde göstermek niyeti yok.  en büyük pamuk ipligimiz bu. yasasin. varligim türk ecenin varligina armagan olsun.

özdenler


bu fotoyla baslamak istedim. bu fotoda annem ve annesi var. annemi bu sekilde hatirlamiyorum. yoktum. simdi annem ve anneannem var. buca'da yatiyorlar yanyana ya da üstüste. ne farkeder?
pek cok ani biraktilar. özlüyorum kendilerini. sevimliydiler. 

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...