18 Ekim 2007 Perşembe

ben basit bir adamım

çok basit bir adamım ben.
bana ne isterseniz yaptırabilirsiniz.


anakin skywalker

eh be güzel çocuğum, iyiliğin masumiyetini belki de zaman içinde star wars'suz göreceksin.
kötülük de bir masumiyet. şu önemli, masumiyet birini öldürdüğünde, hala masumiyet midir?
bir insan öldüğünde hala çocuk musun? can cana  filmlerde kıyarken, iki ateş arasında kalmış filistinli babanın görüntüsünü hiç mi görmedin? yapmayın demişti kucağındaki çocukla. ateş ettiler. babanın kucağındaki bebek önce düşmüştüde ölüme, bizim gördüğümüz babanın televizyon karşısında uykuya dalar gibi, başını yatırışıydı. bu arada üstünden toz silker gibi, kurşunların ete saplanmasıyla, elbiselerinin tozundan çıkan minik dumancıklar vardı babanın ve oğlunun üzerinde.

karanlık. siyah. kara.

aman aman! diyorduk biz evde bu haber filmini seyrederken. oysa, baba ve oğlu ölmüştü biz seyir halindeyken... onlar bir sokağın köşesine sıkışmışlardı.

babanın başı usulca yanına düşmüştü.

bu büyük bir ayıptı anakin.

hepimize düştü.

lanet televizyon, bir haber olarak geçti işte onları...

birden hatırladım onları ve baba-oğul oldukları için kendime yakın görüp ağladım.

hala da ağlıyorum.

dünyanın en güzel otobüs yolculuğu

dünyanın en güzel otobüs yolculuğu oğlunuzla yapılandır.

neden derseniz; bikere, koridorda oturdum vay efendim pencere kenarı benimdi derdiniz olmaz.
yer değiştirirsiniz sorunsuz. ayrıca, ocak ayından beri görmediğiniz oğlunuz isterse tepenizde bile oturabilir. bunu otobüsçülere anlatmanızda bir sıkıntı olabilir ancak, oğlum böyle bir şey yapmaz. yani tepeme oturmaz. 18'lik oğlum sigarayı bırakmış, istanbul dönüşünde keşan'da ufak mola vereceğiz. eğer hala içmiyorsa burda iki nefes çekerim ben. duruma bakar çekmem de...

insanın oğlu gibisi yoktur.
çünküm, önünde sonunda bakacaktır senin hayatına,
ben kulağım, dedesinin oğlunu geçmek isteyecektir...

türkiyemin kurbanlık koyunları içinde, koç olanlar, boynuzun kulağı geçmesinin ne demek olduğunu bilir.

var mıdır bir mirasım? yoktur.

ama benim bebemin dedesi, ilkokul mezunu idi.


iyi anlatmalıyım...

babasının bu kadar sulugöz olmasının nedenlerini anlatmalıyım oğluma.

1. istiklal marşı'nda neden ağlıyor bu adam?
2. neden itiraz etmişti ve neye itiraz ediyor hala?
3. kendi dünyasını mı diretmeye çalışıyor, yoksa dış dünyaya karşı kendini mi korumaya çalışıyor?
4. kırmızıyı neden bu kadar çok seviyor?
5. 
6.
7.
8.
9.
10.

gümbede güm güm!

aslında, bir de sivrisinek  koymam lazımdı... davulla sivrisineğin şeysi falan filan. giderdi o yazı bir yere. yani anlayana diye başlayan şekilde değil... benim kafamdaki tünellerden bahsediyorum. hani, kadifekale'den girilip 'gavur izmir' den çıkılan ya da ayasofya'nın altından girilip sur dışına çıkılan tüneller/dehlizler gibi... konuyu uzatmayı çok seviyorum ama iş bastırdı. kısa kesiyorum. burda davul resmi var çünkü oğlum geliyor... gümbede güm güm!



Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...