23 Eylül 2007 Pazar

eski bilet gişesi

bu bilet gişesi hala kullanılsaydı, bu at arabası burada olmazdı.ayrıca,  belediye başkanımız, artık kullanılmayan bilet gişesinde hala çalışıyor olsaydı belediye başkanımız olmazdı. ya, işte öyle. at arabasının lastikleri çıkma. pirelli olabilir. ama at arabasının kasasında bridgestone stickeri (çıkartması) var. eceabat-çanakkale feribot işletmesi artık gestaş adlı il özel idare kuruluşunda. atın burnuna göre solda ve resim dışında yeni bir gişeleri var. Mob diyorlar onlara plastik gazete satış büfesi gibi yani... elektronik bir pano var üstünde. feribotların çanakkale'den geliş ve eceabat'tan kalkış saatlerini yazıyor. trafik sıkışık olduğunda saatsiz kalkıyor feribot. ama yeni gişenin üzerindeki elektronik panoda yine de geliş gidiş saatleri standart olarak yazıyor: saat başı... tespit ettiğim konuya bak!


sizi bir yerden tanıyorum.doc

adlı hikayeden, ben yazmışım...

"Feribot dolu. Hava kararsız,
'üşütsem mi, üşütmesem mi...'
Havaya karşı gelmek istemedim.
'üşüsem mi, üşümesem mi?'
Hırkalarını giymiş kadınlar, montlarıyla erkekler, anababaları ne uygun gördüyse onu giymiş çocuklar, şortuma bakıyor.
'Cambaz gibi çıkmış sokağa… Üşüyor bu…
Bazıları şüpheye düşüyor; ben kalın mı giyindim acaba…'
Duymuyor akıldan geçenleri… Yüzlerden okumaya çalışıyor. Gözlendiklerini farketmelerine imkan yok. İnsan birini gözlerken, gözlendiğini farkedebilir mi? Ava giden avlanır hikayesi kaçının kulağının arkasında.
Görünen o ki, hiçbirinin…"

20 Eylül 2007 Perşembe

o yasak bu yasak, yeter yahu!


ben eskiden turşunun yüzüne müzüne bakmazdım.
izmir konak meydanı 70'ler sonu-80'ler başı hariç... seyyar turşucular vardı. yarım salatalık turşusunu uzun bardağa koyar, suyunu da boca ederdi üstüne. istersen kırmızı acı biberle soslandırırdı. suyunu içer, hıyarı yer, istersen bir bardak daha turşu suyu içerdin. kuruş cinsinden bir para öderdin. kuruş yine var. ama hazır turşu suyu da var. turşukur mu nedir adı. kurmuyorum onunla arkadaş. itiraz ediyorum. koruyucu maddesi var içinde, turşu kütür kütür oluyormuş... pöh. eski usul bir tarifim var onunla kurdum turşumu resimde gördüğünüz gibi. soldakiler 15 günde oldu. sağdakiler yeni. sağdaki kavanozlarda kornişon ve minik domatesler var. onlara cherry domates diyolar. kıçımı yesinler!. minik domates işte. ölçü şu: 10 birim su, 1 birim tuz (kesinlikle kalın tuz ya da kaya tuzu şeklinde olacak) 1/4 birim sirke, 6 adet kuru nohut (resimde görünen kavanoz 3 litrelik), sarmısak(7-8 adet), isteğe bağlı kereviz sapı... en üste maydanoz (bir avuç) konup kapak kapatılacak. püf noktası, suya tuz konup  kaynatılacak ve iyi su kullanılacak, su soğuyunca sirke eklenecek. güneş alan bir yere koyarsanız kavanozu 1 haftada da oluyor turşu. ben 22 derece
civarında bir sıcaklıkta (oda sıcaklığıdır tanımı) güneş almayan bir yerde 15 günde oldurdum.
son tavsiye: az yapın, olmazsa atar, yenisini yapar hevesinizi kırmazsınız.

19 Eylül 2007 Çarşamba

iyisi olsun isterdik

olmadı. sarı-kırmızıyı sevmekten vazgeçmedim.
erkan oğur'un dediği gibi, 'niyetimiz iyidir'.
pazar yerlerindeki rozetlerle, giderek yeni yetmelerdeki tişörtlerle, ucundan kıyısından kurşun geçmemiş iktisatçı profesörlerin,
nasıl geçirdik nidalarıyla yaralanıyor gönlüm. arada bir bakmak isteğindeyim. ol nedenle koydum kendisini. har adlı romanı yazan yazarın deyişiyle: 'ihtimaldi ve çok güzeldi'

yorgan, yıldızları görmemizi engeller mi?

ilk defa bilmece gibi  konuşmuyorum. defalarca konuşmuşluğum var bilmece gibi.
bu kez, hiç kimse bana bilmecenin cevabını sormuyor.
ne güzel.
kendine ait bir yorganın var demektir bu.

bence yorgan, yıldızları görmemizi engellemez.
ayağımızı yorganımıza uzatmamız gerekmedikçe...

bazı cinler durumun farkına varmış olmalı:
keh keh, ayağını yorganına göre uzattığında, başı açıkta kalıyor.
bu durumda yıldızları görebilir!
peki o zaman, ayağımızı yorgana göre nasıl uzatıyoruz?

18 Eylül 2007 Salı

stüdyo ben...

stüdyo ben'de ben.
'foto selattin' derdik stüdyo sahibine.
sinemada ali poyrazoğlu-yeşilçam pornosu bir film seyretmeye
bile gelemiyordu çalışmaktan.

-nasıldı. diyordu.
-komikti. diyorduk.

ne bilelim levent kırca'nın yıllar sonraki tersoluğunu.
bizim için levent kırca, 'oyun treni'ndeki adamdı o zaman.

şimdi nedir, bilmiyorum.
artık TV renkli ve çok kanallı.

bozo


bu arkadas evin disinda yasiyor. irma'yi ameliyat ettirmeseydik sahane cocuklari olacakti.
bozo, kürtce beyaz demekmis. geldiginde beyazdi zaten...
kurtlar vadisi'ndeki özel tim görevlisinin kod adinin 'bozo' oldugunu sonradan ögrendim.
ayni topragi paylastigimiz kürt aile takmisti bu ismi. meger o filmden almislar. asimile mi olmuslar ne?
benimkisi de cahillik.

sisede balik ya da alkollü arac kullanmayiniz


özele gecmeden önce, yeni raki'nin dibindeki sise numarasina bakip kalite tahmini yapilirdi.
yolun tekirdag'dan geciyorsa  buradaki fabrikada üretilmis raki alirdin. üstüne de tekirdag esnafi etiket yapistirirdi: "tekirdag rakisidir"
raki özellesti. yazi yadigar...

16 Eylül 2007 Pazar

ufak tefek cinayetler


bu kemal aydogan ayip ediyor.



gece

ne zaman gündüz olmus bilmiyorum bazen.
eger, gece gündüz icin siyah beyaz seceneginiz varsa,
gece yarisini uykuda geciriyor olmalisiniz.
beyaz sabahlarda iyi bir kahvalti yapiyorsaniz mesele yok.
siyah ekmek yesenizde sabah her zaman beyaz.
geriye kaliyor gece yarisi.

beyaz ekmek, geceleri aydinlatir mi?

hatirla sevgili

sevgili olmanin  heyecani,
sünnete giden bir cocugun heyecaniyla esdeger olabilir mi?
ya da regl olan bir genc kizin albasmasiyla...

olabilir.

her kim, olamaz derse, benim kasim catilir.
hep isterim gökyüzü mavi olsun, gerekirse yagmur yagsin...

insan isiriginin en tehlikeli isirik oldugunu bile bile,
öperim iste sevgilimi agzindan.
 

ece


bu fotografi cektigim icin bana kizacaktir ece. ancak onun adina siirler yaziyorken kizmiyordu. herkes kendini iyi görmek ister. bazilari da kendini iyi göstermek ister. ece bunlardan degil. kizsa da kendini oldugundan daha farkli bir sekilde göstermek niyeti yok.  en büyük pamuk ipligimiz bu. yasasin. varligim türk ecenin varligina armagan olsun.

özdenler


bu fotoyla baslamak istedim. bu fotoda annem ve annesi var. annemi bu sekilde hatirlamiyorum. yoktum. simdi annem ve anneannem var. buca'da yatiyorlar yanyana ya da üstüste. ne farkeder?
pek cok ani biraktilar. özlüyorum kendilerini. sevimliydiler. 

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...