bu sene, çok yağmur yağdı. zeytin ağaçları çok memnun.
hepsi yeni sürgün verdi. hepsinde tomurcuklar açtı. ancak çiçeğe durmadılar hala. endişe içindeyim. şu aralar hava soğudu. zeytin ağaçlarını ısıtmam mümkün değil. hayat berdevam...
acaba, beyhude bir çaba içindemiyim hayata tutunmak için...
bırakayım mı?
uçurtmayı.
iki gün önce izmir' gittim. gittiğim gün, kalorifer peteğinden biri yaşlılıktan koyvermiş suları.
parkeler su aldığından kalkmış acık. Ziya Usta dışındakine gitme dedi alttaki nalbur.
tapa takıp kalorifer borularına, beni özgür bıraktı.
evler, eşyalar, anneler, babalar, annem, babam çağırıyor.
Gel bizi yalnız bırakma diyor.
Gidişata fren yapacak halim yok.
Gidiyorum ufka doğru frensiz.
bu kadar yalnız, bu kadar annemin-teoman abimin yıllarca önce yenilmemi istediği gibi...
demek böyle oluyormuş....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder