27 Haziran 2008 Cuma

burası bizim evimiz değil dedim irma'ya

evet öyle dedim.
örgütlü bir kalkışma sonucu böyle dedim: kalk kızım evin içinden burası bizim evimiz değil.
sonra da, gel kızım benim olduğum senin evin değilse neresi deyip, binbir emekle temizlenmiş eve soktum kızımı. sonra da tekrar çık dışarı dedim. korkudan.

neden?
bende saklı kalsın.
47 yaşındayım ve hala gidecek evim yok.
ulen senin gidecek evin yok! var ya... ondan.

boynuz kulağı geçsin, bu tür sahalarımızda görmek istemediğimiz eylemler olmasın.

neden, ben de saklı kalmasın: 1 yıldır yapılmayan temizlik yapıldı evde. eşin yeğeninin köpek kılı alerjisi nedeniyle kızım irma evden dışarı atıldı. benim oğlum tam da bu nedenle muzdaripken köpek kılından, kendi babasına duyduğu öfke nedeniyle bir türlü frekans tutturamadığımız Petek'in köpeği bu alerji işini çözmüştü. oğlum bilader, sunny ile altalta üstüste güreşmiş, kimi zaman aksırsa da, sonuç olumlu olmuştu. arabanın arka koltuğunda güneş gelen yere göre birbirlerini itecek kadar birliktelik sağlanmış, hapşırık ve tıkanmaya karşı büyük bir direnç sağlanmış idi.
canandan önce can varmış. bir de anlayışsızlık.

böyle salak geldim, salak gidecem.
olsun.

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...