28 Aralık 2018 Cuma

Neden yarım kalmışlar...

Yazdıklarıma bakıyorum. Yarım kalmışlar. Bir kenara atılmışlar.
Kötü değillermiş. Yazdıklarım benim evlatlarım. Kötü olabilirler mi?
Değiller.

Ancak. Çok tembelmişim. Hiç çalışmamışım üzerlerinde. Tekrar okuyunca bu görülüyor. Ciddi yazı işçiliği yapmam gerekiyor/muş.

Yapar mıyım şimdilerde...

İstiyorum gibi.


Yüksek sesle rock dinleme özlemi...

Konserde ama...

23 Aralık 2018 Pazar

Normalde böyle olmuyor...

Yanisi bendeniz iki yüzlüyüm...
Burada yazdıklarım gibi davranmıyorum. Ya ne yapıyorum?
Herkesin yaptığı gibi yapıyorum.

Yatıyorum kulağımın üstüne mis gibi...

18 Aralık 2018 Salı

Ne kadar yalnızsak...

Ne kadarını bilmem...

Yalnızlığın bir kadranı ne bilem bir sayacı falan yok.
Şunu biliyorum, ne kadar yalnızsak o kadar kederliyiz...

biz ne kadar kederliysek, bizi sevmeleri o kadar zor oluyor.

sevdik diyelim. sevdiler diyelim...

zor oluyor...

Deneyimledim o bakımdan yani...


6 Kasım 2018 Salı

kuzu

Kuzuları seviyoruz ama...
yemekten de vaz geçmiyoruz...

Yaman bir çelişki (kalıp)...

Ben oğlumu bu yaşında kocaman, kuzum diye seviyorum ama...

bir kuzu pirzolasını dişimlen sıyırıp, mideye yolluyorum.

Genetik bir durdurucu yok mu bu konuda?

Misal insan eti yemek konusunda bir durdurucu var...
İnsan eti yemek nasıl itici ve olamaz geliyorsa kuzu eti yemek de aynı şekilde algılanmalı. Hissedilmeli.

Başka bir canlıya kıymak ve onu yemek...

Bizden üstte bir popülasyon varmış ve
yakalayıp veya yetiştirip bizi yiyormuş mesela...

Ne yapardık? İnsan olarak...




31 Ekim 2018 Çarşamba

sarılmak...

Kendi sıcaklığını asla bilemezsin.
En fazla 36.5 işte...
Eğer biraz soğuk alıp, kırgınlığın varsa 37 derece falan...

Üşürsün yalnız...
Sırtından buz gibi eser hava, hayat dersem alınma...

Ancak.... (Bu 'ancak' bana hep İzmir Alsancak'ı hatırlatır)
Neyse...

Sarılırsan eğer...
Biliyorsun iki kişi olmadan sarılamazsın yani...

Anladın.

Kolların sevdiğine dolandı, onun kolları sana...
Üşüyen yerlerin ısındı, hele yıllar geçince
en çok sırtından üşüdüğünü farketmiştin, biliyordun.

İnsanın insana verdiği sıcaklık ancak sevgililikle mümkün...

Anlatamadım değil mi?



29 Ekim 2018 Pazartesi

Herkes memnun...

İki tane attır sosyal ortama...
beğen bir ikisini...

Git yat işte... Uyu!
Faşizm geldi tepene...

Önceleri yok muydu?
Vardı. Uyuyordun.

Sen uyurken, çok can almıştı...
Daha çok can alacak!

Uyandın sandın değil mi?

28 Ekim 2018 Pazar

hayret...

Hayret ede ede ölüp gideceğiz yemin ederim.

25 Ekim 2018 Perşembe

aslında şöyle oluyor...

Herkes Japon kalesi oyununda olduğu gibi yalnız...

(Çocuklukta oynardık. Sokak futbolunda, mahallenin dar sokağında herkesin bir kalesi olurdu. Herkes kendi kalesini savunur ve karşı kaleye gol atmaya çalışırdı. Herkes tek kişilik takımdı öyle diyeyim.)

Hayatın tek kişilik oyunlarında
kendimizi yalnız hissettiğimiz her krizde,
evlenerek birbirimize mi sığınıyorduk acaba?

Seviyor muyduk, yoksa kaçıyor muyduk?
Neydi o karmaşa...

Birlikte daha yalnız mıyız? Yoksa...

Çok muyuz birlikte?

23 Ekim 2018 Salı

bi büyüsek bilader!

mahalle düzeyinde bir meydan okuyuş bu...

senin şuyun buyun ne kadar?

ne kadar uzağa tüpürdün? (tükürdün)

veya ne kadar uzağa işeyebilirsin?

__________

çocukluk düzeyinde gelişiyor gibi her şey...

koca koca adamların yaptığına bak,
neredeyse aynısı...

bi büyüsek...



15 Ekim 2018 Pazartesi

yaşarken ölseniz siz de biraz...

yaşarken,
okusanız gençlerin ölümünü...

ölseniz biraz yaşarken,
yaşarken ölseniz siz de biraz...

nasıl olsa yaşıyorsunuz..
anlamak için azıcık ölseniz siz de...


Zaman

Kendi kendime, 'toparlanıp gitmen ne kadar sürer?' dedim.

'Gitmenin zamanı olmaz' dedi. Kim?
Yine ben...
Onu sormuyorum dedim, kaç dakkada toparlanıp gidersin?
(Öyle söylesene yahu dedi... bizimki biraz içmiş gene...)

Kendini alır gidersin işte dakkası mı olurmuş?

Buz gibi olduk...

8 Ekim 2018 Pazartesi

Sanırım biraz geriye bakacağım

Uyum sağlayım diye, düşüncemi ve dilimi erozyona sokmuşum.
Şimdilerde doğru dürüst düşünemiyorum bile...

Buraya kayıt bıraktığım iyi olmuş.
Geçmişte yazdıklarıma bakıp, hatırlamaya çalışacağım.

29 Eylül 2018 Cumartesi

İmkansız Aşk

Aşk imkansızdır.
Aslına bakarsanız, sonsuzdur bu nedenle...

hep özleriz birbirimizi...

Aşk nasılsa öyledir...



25 Eylül 2018 Salı

Farkındayım / Who Wants To Live Forever

Kim sonsuza kadar yaşamak ister ki...

Değilsin artık o.
Yakışıklı değilsin.
Olmayı istedim mi?

Sanmıyorum.

Yakışıklıyken farkında değildim.
Yakışıklı değilken farkındayım...

Yalan...

Hep farkındaydım. İnsanın aynaya bakıyorsa ki, bakıyor....
Görmemiş olamaz. İşine gelmemiştir.
Böyle istedim...

Hislerimi paylaşmak zorunda değilim. Paylaşıyorum şimdi.

Çok salak görüntü vermişim. Olduğum gibi...

Ancak kimse sonsuza kadar yaşamaz!

23 Eylül 2018 Pazar

başbaşasın...

Yapmadığınla yani..

Çok hayat yaşamadım. Bir fırtına içinde bazı rastgelmeler oldu.
Hepsi harika insanlardı. Eşler, sevgililer ve seni sevmez olanlar.
Veya sevip de sana sahip olmayanlar... Veya senin sevip de sahip olamadıkların... Veya?
Kimse sana sahipliği sordu mu?
Veya?
Sen senin asıl sahibin benim dedin mi?

Seni sevmeyen biriyle çok zaman geçirebilir misin?
Aklınla ilgili desem... Sorun olmaz.
Sen olduğun için biri seni sevmiyorsa...
Veya artık seni sevmeyen biriyle desem...
Hepsi birbirden farklı hikayeler.

Bazıları duygularınla ilgili olabilir işte.

Hangisi?

Azap bu işte...




17 Eylül 2018 Pazartesi

Nasıl zengin olunur?

Geçmişin varlığındır.
Ayaklarının üstünde durduğun.

Yaşadığınla zenginleşirsin asıl.
Kime bakıyorsan onunla zenginleşirsin.
Kime dokunursan...

Hadi kaldır kıçını...

Sorun gibi görünenler aslında seni sağaltır.
Nasıl yani?

Şöyle...
Çözmediğin veya çözemediğin sorun var mı?

Yoktur, Vardır desen de... Son tahlilde onları çözmüş olursun.

Sorunlar girişte var. İlerlersen ve onlarla yüzleşirsen...
Hatta sorunlarınla dost bile olursun. Değil mi?

Buraya iyi bakın, sorunlarla dost olmak mı sorun aslında? Sorun bu soruyu...
Ne kadar istiyorsun onu. Ne kadar o sorunla yaşamak istiyorsun.
Kilo misal...

Sorun gibi görünenler seni nasıl sağaltıyor peki?
(Sağaltmak tedavi etmek hacı!)

Yok yok... Daha uzun yazmalı... Veya kestirmeden gidelim.

Sorunun seni nasıl tedavi eder? Onu sorun olarak gördüğünde.
Yani nasıl? Bir sorunun varsa giderirsin en basitinden.
Eline kıymık battı. Önce acıdı, sonra geçti... Günler içinde, şişmeye başladı elin.
kırmızılı beyazlı bir deri vaziyeti... Acık dokunsan havaya fırlatıyor seni.
İltihap kapmış.

Evde geçsin bu diye bekler misin?
Yoksa parmağım kesilirse kesilsin diye mi?

Bunu kilo problemine uygula...




13 Eylül 2018 Perşembe

sahte dolmakalem

Sahici olsa üstüne iki damla su düştüğünde silinip gitmezdi.
Diye yazdım...
Sevgili Ece'nin aldığı dolmakalemin yazdıkları, azıcık su görünce siliniverdi ama...

Bu arada sevmek sahiden çok zormuş bilader!
Dedim ben de... Silinme üzerinden giderek...
Zevzeklik işte.

Bu içime sinmemiş olsa gerek. Bir kaç gün sonra şunları not düştüm.
_________
Dolmakalem şahane...
Hangi mürekkep suya dayanmış ki
İsko bilader?
__________

Her olgudan mağduriyet çıkaracağım işte...
Bizimkiler beni biliyormuş. Hep mağdurdum onlara...
Niye 10 km yapıp, yemediğim akşam yemeğini salamla şenlendirdi Babam?
Arıza değil de, başka bir şey vardı. Kesinlikle şımarıklık yapmadığımı biliyorum.

Özgürlük ve bağımsızlık duygusu.
Babamın özlediğini düşünüyorum bu duyguyu...
Elbette bilgiyle değil, hisle.

En çok ve en çok sevmeyi Babam, Mehmet Sezai'nin
gözlerinden öğrendim. Zamanla kocaman olmuş kalbinden...
Zamanla kocaman olmuş kalbi (Fizikî) onu kalp kriziyle öldürdü.

Kalbimin kocaman olmuş olmasını istemiyor değilim!

Seni öldürürken herkesi içine alıyor ama...


iki satır dinlesen...

İki satır dinlesen...
Kabul etmen gerekmiyor.

Dinlesen.
Şöyle ama... Kalbime dayayacaksın kulağını.
Dıp dıp dıp ediyor olacak yüreğim... Başka ne edecekti?
Soruların bitmeyecek.
Kalbine dayamıştım kulağımı ama yürek ne? diyeceksin.

Kalp ile yürek arasındaki farkı bulacaksın ilk...
Sonra bir daha dinleyeceksin yüreğimi.

Dıp dıp dıp atmaya devam edecek benimkisi...

Bu konuşmuyor ki diyeceksin belki...

Ne zaman gözümün ta içine bakacaksın dıp dıp dıp...

İşte o zaman iki satır dinlemiş olacaksın kalbimi...

9 Eylül 2018 Pazar

Sonuçta...

Öyle bir şey yok.

Ölene kadar hiç bir eylem sonuçlanmış sayılmaz.


Kaba bir hesap...

Daha kaç yıl yaşarım?
Soru bu.
Hesap da bunun üstüne...

Bırakalım 'Allah bilir' laflarını...
"El gövdede kaşınan yeri bilir." /Çarpıldığım Bektaşi cümlesi/

Ben kendim için maksimum 10 diyorum. Yani?
66 falan. Hadi gelin, düzeltelim 65 yapalım.

Babamgilleri 30'lu yaşlarda kaybetmiştim. Hiç değilse oğluma 10 yıl avans veriyorum...

Sonuçta elbette 'Allah bilir'...



Neye Yarar?

Biriktirmiyorum diyen doğru söylemiyor.
Aklı olan biriktirir.

Para değil...

İnsan biriktirirsin. Bu biriktirme bir koleksiyon olarak algılanırsa, biriktirene ayıp olmuş olur. Öyle değil.

Tekrar görüşmeye yüzü/n  olan insanları birikim olarak görmek zorundasın.

İnsanlar hayatlarına girmiş insanların tümüyle birden yaşayamaz elbette.
Hiç bir bünye kaldırmaz bunu. Böyle bir toplu hayatı kimsenin istediğini sanmıyorum. Varsa bile ben onlardan değilim.

Ancak insanlara birikimsiz muamelesi yapmak benim için ayıp seviyesinde...

Evlilik kurumu, bu tür sorguları gönül rahatlığıyla yapabilme yasallığı mı veriyor? ikindirik bir memur, sizi evli ilan ettim deyince falan...
Sihirli çubuk mu değdirmiş oluyor?

O tarafından bakmak lazım.

İnsanları sevgilileriyle rahat bırakmak lazım... Hayatın tehdidi oradan gelmez. Eski sevgiliyle olsaydı olurdu zaten. Olmamış/olamamış...
Bırakın insanlar 'imkânsız aşkı' yaşasın.

Geçmiş kıskanılmaz!





5 Eylül 2018 Çarşamba

Selda Ergün


Vefat etti. Sesini soluğunu bildiğimiz bir arkadaşımızı kaybettik.
Güzel ve benzersiz gülümsemesi kaldı...
İyi insandı, erkenden gitmesinden anlayın...

25 Ağustos 2018 Cumartesi

peki şimdi ne olacak?

en çok merak edilen bu oluyor.
cevap: hayat içinde gerçekleşiyor her şey...
bir taş atıyorsun suya, elbette dalgaları halka halka...
değil mi ama?

Dalgalar asla geri dönmüyor. Eğer kocaman bir suya taş attıysanız...

Soru:
Ben hangi büyüklükte suya taş atmalıyım olabilir mi?

Saçma. Aptal aptal sorular sormak yok!

Taşı tutan, hangi büyüklükteki suya ne atacağını biliyor demektir.
Mesele yapmamak gerek.

•••••

Ne diyorum şimdi? Tanımayan bilmez. Tanıyan bilir mi?
Sanmıyorum. Anlatırsam bilir.

Anlatır mıyım?
İstersem...

24 Ağustos 2018 Cuma

kalmak...

Bir yerde kalmanın tek bir koşulu var. Çok basit.
Ait hissediyorsan ordasındır...

Ait hissetmiyorsan bir önceki yazı...

gitmek...

kimine göre nasıldır bilmem.
gitmeler bana iyi gelmiştir hep.

Çok kalınca hımbılın teki oluyorsun.
Sevdiğimi göstermek için hiç bir zaman kendimi parçalamadım.
Ekstra bir çaba göstermedim.

Sevginin 'görünür' olduğuna inanırım.
'Gösterilir' olması bana ters.

Sevgi için ayrıca bir gösteriye ihtiyaç duymam açıkçası.

Sevginin görünür olması zorlu bir süreçtir.
Zordur. Göz göze bakmak gerektirir.
İnsan olmayı gerektirir. Biriktirmez sevgi.

Biriken sevgi değil, sevgisizlik...

O zaman dersin ki,

Eyvallah!

22 Ağustos 2018 Çarşamba

Baba

İster misiniz istemez misiniz, bilmiyorum. Erkek çocuklar ilerleyen yaşlarda babalarının suratına iyi baksın.
(Yani eski fotolara, kendi yaşlarınıza yakın haline bakın... Yaşıyorlarsa, babanız yaşıyorsa demek istiyorum. Dünyanın en şanslı çocuğusunuz unutmayın bunu.)

Huyunuz benzemese de tipiniz benziyor. Kaçınılmaz.

Haa ben bundan ziyadesiyle memnunum onu ifade edeyim.
Yalnız gözlerim hafif şehla olmuş, anama benzemişim.

İkisini de çok severim ayrı konu. Keşke yaşasalardı.
Babamın, üniversiteyi bitirdikten sonra ve çocuğum olduktan sonraki halimi görmesini isterdim. Bilet almışlardı ve bana geliyorlardı.

Babam gelemedi. Kalp kriziyle vefat... Travma tabi.

Baban ölünce bir şey, anan ölünce bambaşka bir şey oluyorsun.

Aralarındaki fark bu. Başkaca yok. Ana -baba ayrı düşünülemez, ayrı olsa bile...


Maske

Aslında tiyatro bölümü, siyasal ve hukuk fakültelerinden sonra 8. tercihimdi.

İkizler Burcuyum.
İki karakterli diye bilinir.

Acaba?
Tiyatronun simgesi ağlayan ve gülen maskeler ikizler burcunu mu temsil ediyor?

Saçma gibi kurduğum bağlantı. Ancak mutlaka bir bağlantı var.
Onu da ifade edeyim.
Artık hangisiyse...

15 Ağustos 2018 Çarşamba

Bazen

Bazen...

Hayatla yaşadıklarımız örtüşmez.
Zamanlama hatası denemez.

Hayat zaman konusunda acımasızdır. Başa çıkamazsınız.
Hayatla zaman arasında anlaşmazlık çıkabilir.
Zaman kayabilir. Alıp başını gidebilir. (gibi yapabilir)

Elbette son sözü hayat söyler.

Artık o arada bize ne düştüyse...

Aşk mı, çıldırmak mı, tutup sarılmak mı sevdasız...

İşte öyle...


8 Ağustos 2018 Çarşamba

Nasıl sevmem...

Sevmeden olmaz.
Sevmeden yaşamak mümkün değil.

Sevmeden yaşayamam.

7 Ağustos 2018 Salı

Ketçap & Mayonez

Kırmızı beyaz, aynen Türk bayrağı gibi...
Onu için mi dalıyoruz, bu karışıma cümbür cemaat...

İkisi karışınca yalnız, pembe oluyor.
Dikkat çekmiş olayım.

Hiç yani.

iletişim

markalar büyüdükçe iletişimleri sadeleşirmiş.

ya insanlar?

Büyüdükçe daha az mı konuşuyoruz?
Veya gereksiz jest ve mimiklerden mi arınıyoruz?
N'oluyoruz?

Tersi mi oluyor?

Hakkaten nasıl ve ne oluyor?


3 Ağustos 2018 Cuma

...


kimimiz en sevdiği yemekleri yaptık
kimimiz en sevdiği kokuyu sürdük
kimimiz “en” severek
kimimiz mendili en ve en çok ıslatarak
bilinmez bir ufka bakarak
bekledik.
terleyen avuçlarımızı ve gözyaşlarımızı silerek ve ağaç yapraklarına
habersiz öten kuşlara ve
habersiz karıncalara
bakarak
bekledik…

ankara/emek/17.1.1994

Nasıl kaybederiz?

Kendimizi sakındıkça kaybetmeye meyilli olduğumuzu düşünürüm.
Misal atasözü: Sakınan göze çöp batar!

misal sana kazık attı. git sarıl arkadaşına.
misal borç verdin ödemedi, üstelik kaçtı fellik fellik...
(yani telaşla oradan oraya koşturdu demek falan...)
gittin, al şu parayı git kendini toparla len! dedin. Demedin mi?
desen ne olur yani?

ne kaybedersin?

Para? Çok mu zor kazanılıyor. Evet. Zor kazandığını borç vermezsin zaten.
Ayrıca parayı hep kazanmak isteriz. Kaybetmek istemeyiz. Bu da doğru.

İnsanı kazanmak ve kaybetmek arasındaki fark n'olcek.
Bir kağıt parçasıylan bir mi?

Aşkolsun. Bütün paranı kaybet, insanı kaybetme!

Kendi içindekini diyorum.

29 Temmuz 2018 Pazar

daha da...

olgunlaşıyoruz. 56 diyorum ama yalan, 57'ye girmiştim.
işte buçuk falan oluyor.

bir yıl hesabı için şu an kimse kimseyi kırmıyor, ayrıca
yalnızlık çoğul değil.

Tekile daha uygun 57.
ama tekli seneleri mi, çiftli seneleri mi daha çok seviyordum...

hatirlamiyrum...

Ara vermişiz...

Yazılara yani. Yoksa hayat nasıl ara verir?
Nasılız peki?

Prozac verdi doktor, o şekil ifade edeyim.

ilk belirtilerden biri, trafikte araç kullanırken sinirlenmiyorsun.
gülüyorsun habire...

kızıp "ulen amcık ağızlı" demeyi çok özledim, bilinsin.

15 Nisan 2018 Pazar

bana eziyet ediliyor -bireysel-

Yok öyle bir şey.
Eziyeti kabul eden, eziktir.

Ne demek bana eziyet ediliyor?

Bu çağda hem de...

Bak bi daha görmiycem ha!

9 Nisan 2018 Pazartesi

normalmişim gibi...

sanki PTT şubesinden emekli oldum.
veya belediyeden veya konserve fabrikasından...

kimi çok entelektüelsin diyor,
kimi iyi babasın...

haşarısın uçarısın diyen yok.
deseler daha çok uçacağımı sanıyor olmalılar.

farklı olduğumu biliyor ama çok normalmişim gibi
davranıyorlar, çok standart ve kabul edilebilir ölçekleri var.

bilmez miyim?

oraya koyuyorlar beni. kolay ulaşılabilir ve incitilebilir.

İncittiklerinin farkına varmıyorlar bile.

yeter diyeceğim bir süre sonra az kaldı,
yeter artık benlen eğlendiğiniz!

anlat anlat...

Anlat anlat.. bıkıyor insan.
artık anlatmıyorum.

Küstüm.

11 Mart 2018 Pazar

Çizik...

Sevdiklerimle sevgi üzerinden çatışmadım ki hiç...
'Sevgisizsin' diye atılmış bi tane çizik yok yani kaportanın üzerinde.

Neymiş? Sinirliymişim.

Bazen düşünüyorum da; az bile sinirleniyorum diyorum...

7 Mart 2018 Çarşamba

Filli Boya 8 Mart Dünya Kadınlar Günü filmi: Mucizemsin

Gofret hatırı...

Marketin kasasındayım. Sıra bende... Arkamdan gelen çocuğa baktım. Avucunda 1 küçük gofret, 2 tek kullanımlık sade neskafe var...
Kafa işaretimi hemen anladı -cin gibi- önüme geçti.
"İki kahve al marketten, kendine de istediğin gofreti alabilirsin." demişler sana dedim. Cin gibi gülümseyerek baktı bana. Yıllar önce durumun farkına varan bir abiye baktığım gibi. Gülümsemesiyle onayladı tespitimi sanki...

23 Şubat 2018 Cuma

olduğun gibi olmaya devam...

paraca zenginleştikçe, otomobil ve kadın değiştiren kimliksizlere diyecek bir lafım yok.
ne yani... 'ailene dön' desem, dikkate alacak mı?

Zenginlikten anladığı sınırlı.
Çok para=zenginlik.

Maalesef.

Maymunun teki yıllar önce, sırf kendisi çok paralı-zengin değil- diye..
o dönem hayatımı paylaştığım hanımefendiye, bakar olmuştu.

Kılımı bile kıpırdatmadım. İzmirli'yim. Orospuyu iyi biliriz biz.

Değilmiş-ti. sanki. emin değilim gibi...

Olur böyle şeyler hayatta.

Yanlış anlamayın Orospu benim için cinsiyetçi bir tanımlama değil.



suçlanıyorum.

mesela ben entelektüelmişim.
(öyle olsam, misal bana bunu söyleseler uçardım)
entelektüel değilim.

en sevdiğim film 'being there'...

saniye...

hayatımda bir saniye bile boş geçmedi yemin ederim.
düşünüyorsan nasıl boş geçebilir ki...

10 Şubat 2018 Cumartesi

Aynısının tıpkısı

böyle bir şey var.
böyle olmamız isteniyor.

biat ve sadakat.

aynısının tıpkısı olmamız isteniyor.
tepedekinin tıpkısı biz...

kafanız karıştıysa mesele yok.

Zaman.

Bu zaman işini analar iyi bilir.

Bulunduğumuz yılın şubatına girince anam, 'eee bu sene de bitti' derdi, anlamazdım. Doğruymuş. Şubata girdik, yıl bitti.

Belli bir yaşta olunca zaman çok hızlı akıyor, adeta baş aşağı gidiyoruz.

Anladım canım.

'Canım' derken... Latife yapıyorum heh heh he!

25 Ocak 2018 Perşembe

bütün notları buldum.

kaybetmiş değildim ama buldum.

habire 'haberci' demişim.

hikayeyi ve oyunu bunun üzerinden kurmuşum meğerse...


"İnsanlığın garip sancısı...

belki de biz, öğrenmeliyiz...
belki de biz, sevmemeliyiz."

kim küstürdüyse bu çocuğu...

beni değil, şarkıyı yazanı...

Atatürk ve Çanakkale

Bunu çok uzun yazarım. Yazıyorum zaten.

Habire heykellere put falan deyip, yaşayan herifleri putlaştırıyorlar ya...
Paşam (ATATÜRK) şöyle düşünüyor aslında. Çanakkale'de yaşanan kahramanlık tamamen bir millete aittir ve döneminde bir anıt yapmamasının gerekçesi şu galiba:

Gelibolu Yarımadasının kendisi bir anıt ve "Yekpare Şehit Kabri"dir.



20 Ocak 2018 Cumartesi

Kim olduğumu açıklıyorum: Ben, İskender.

Ancak kim olduğum konusunda size iyi haber veremiyorum. Yani şuyum, buyum diyemeyeceğim. 

Denemez gibi geliyor bana.
'Ben dünyanın en güzel kadınıyım' dedi kadın mesela.
Bu onu en güzel yapar mı?
'Dünyanın en sabırlı adamıyım' dedi bir başkası...
Öyle midir aslı?

Ben bi şey diyemem. Hayat oyunu içindeyken hepimiz,  en yakın dostum benim için 'Ümitsiz-Güvensiz' tanımı yapmıştır. Eski sevgili kısmen katılır buna da belki 'biraz da şuydu' ama der itiraz edercesine...  Eşim, 'bak o huylarını bilmiyordum' deyip olumlu bir kelam eder.  Çatışma içinde olduğum tartışmasız (oğlumun annesi) olan bir başkası, olumsuz bir tanım yapar. (Açıkçası ne der bilemedim, genelde iyi bir şey demez...)

İnsanlara nasıl 'görünüyorsam' öyleyim galiba.
Biri için zalimken, diğeri için yufka yürekli-şefkatli biri...
Bir yerde öğretici bir hocayken, başka bir yerde işi öğrenmeye gelen bir amatöre ağır baskı uygulayan bir patronumdur...

Ne bileyim kim olduğumu?

Siz kim olduğunuzu bilin yeter.
Böylece ben de size bakar, bulunduğum yerin sabitlerim.

Bir nevi Kabe olursunuz işte.
Kıble yani...



16 Ocak 2018 Salı

ben kimim?

kim olduğunu bilen bu soruyu sormaz.

"Kimseye güvenmiyorsun, ümitsizsin sen." dedi can dostum.

Bu konuyu düşüneceğim, hemen cevap vermeyeceğim.
Cevap vermem biraz sürebilir. Uzun sürmez...

Kesinlikle cevap vereceğim.

Bipolar değilmişim, şizofren de değil...
Melankolik olabilirmişim... (Sevgili Ece'den)
Ha bir de Ece'ye göre çok temizmişim ben. Bu temizlikle depresyonda da olamazmışım...

Hakan diyor ki, sen 'Ümitsizsin.'
Hiç bir şeyden ümidin yok yani. Güvensizsin bir de...

bitsede gitsek...

veya bitsede işimize baksak artık.

(dikkatli sayın okuyucu, -de bitişik. çünkü yazar, 'bitse de bitmese de ben yine orada olacağım' cümlesindeki gibi kullanmıyor eki...)

iki önerme de sakat. (Bakın cesaretle ayrı yazılan bir -de daha... Niye acaba?)

Ağır faşizm altındayız. Duruma hava durumu gibi bakan müsebbiplerin önermesidir o... Hani uzun süren yağışlardan bunalmış, hava açsa da bir kırlara gitsek durumu...

Dibinde böyle bir tip görebilirsin. Bunlar genellikle burnunun dibinde biter.
Yumruğu çak (Mecazi) gitsin!





6 Ocak 2018 Cumartesi

biz kaç kişiyiz?

böyle bir şey vardı.
sevemediğim bir medya figürünün kampanyası.
sonu ne oldu bilmiyorum.

giriş bu ama gelişme bu değil.

sevdiğim insanlar hakkında sarfettiği cümleler nedeniyle, vurmayım diye evdeki tüfeği demonte edip sakladığım arkadaşımla, niye arkadaşım?

haklısınız siz sadece tüfek hikayesini biliyorsunuz.
merak etmeyin en ağırı buydu, daha ağırı olmadı.

biz kaç kişiyiz?
soru bu.
valla hakan'la ben iki kişiyiz...
Cevap da bu...

5 Ocak 2018 Cuma

Yeni Kuşak...

gençler elbette bizden çok şey bilecekler.
onları tutan mı var?

tutanı önce ben tutarım :)

ayrıca en küçük krizlerde bile ebeveynlerini arıyorlarmış falan...
ya kimi arayacaklardı?

Gençlere bahane bulup durmayın.
Yaşamaya bakın ve çocuklarınızın sorularına,
(yaşları ne olursa olsun) cevap verin/vermeye çalışın.




2 Ocak 2018 Salı

hayatı bırakmalı mı?

Bilmiyorum.
Sabah kalkıp işe gitmek hep zordur.
Yatakta kalıp uyumak isteriz.

1 Ocak 2018 Pazartesi

Bugün de Memet gitti...

İşte böyle durumlarda küsmek istiyorsun.
Kime?
Bilmem.
Küsmek yeterli.
Öfkelisin gençliğinde olduğu gibi.
Niye?
Memet gitti diye.

Bu sigara bokundan...
önce Haşmet Abi gitmişti.
Pisi pisine... 46 yaşında.

Çok yenilerde Ayşe Abla...
Bugün Memet.

Hepsinin sesi kulağımda.

Niye gittiler demeyeceğim.
Hesap sormak bana düşmez.

Yokluklarına alışmak hep zor olacak.

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...