Kireçtepe Jandarma Şehitliği’nin
başına gelenler.
Yazan, yapana sadık kalmalı
Atatürk’ün uyarısı önemli: “Tarih yazmak, tarih yapmak kadar
mühimdir. Yazan yapana sadık kalmazsa, değişmeyen hakikat insanlığı şaşırtan
bir hal alır.”
Maalesef bazıları tarihi tahrif ediyor ama hizmet yapmış gibi oluyor.
Törenler düzenleniyor, balonlar uçuruluyor, Kuran tilaveti, kurdele kesmeler, tebrikler,
gülücükler gülücükler... Gerdan kırmalar, çok güzel iş yaptık’lar, karşılıklı
birbirini onaylamalar...
Mirasa ayıp olmuyor mu?
İşte bunun bir örneği de burnumuzun dibinde. Gözümüzden bile sakınmamız,
pamuklara sarıp sarmalayıp korumamız gereken 1915 yılından bize miras Kireçtepe
Jandarma Şehitliği, 100 yıl sonra oluyor size Kireçtepe Bursa Seyyar Jandarma Taburu
Şehitliği... 102 yıl önce burada savaşan 5. Tümen birlikleri ve Gelibolu
Jandarma Taburu kahramanlarına ayıp olmuyor mu şimdi?
Atatürk ziyaret etmişti!
Kasım 1915’te Atatürk, Kireçtepe’yi ziyaret etmiş ve
ziyaretinde anıtın önünde fotoğrafı çekilmiş. O fotoğraf, Harp Mecmuası’nın 4.
sayısında yayınlanmıştı.
İlk orijinal Şehitliklerden
2010 yılında eşimle birlikte şehitliği ziyaret etmiştik. Nisan ayıydı. Tabiat
uyanmıştı. Şehitliğin sadeliği, mezar taşları, kuş cıvıltıları, huzur ve
sessizliğin sesi.... Şehitliğin taşları tabiatla iç içe geçmiş, yollar ona keza
taş döşeme.
Şehitlerin tabiatın kucağında olduğunu biliyorsun, incitirim diye çimene
basmaya korkuyorsun. Hava öyle ağır ki, fısıltıyla konuşmak zorunda
hissediyorsun kendini. 1915’te boş mermi kovanlarından bir kule yapmış burada
savaşan askerler. İlk orjinal şehitliklerden burası. 1996’da yapı bozulmadan, “Eceabat
Jandarma kuvvetleri” tarafından onarılmış. (Gelibolu Tarihi Alan Rehberi, sayfa
201)
Yolu da zorluydu hani. Yolun bir kısmında çamurlu toprak yoldan, bir
kısmında kayaların üzerinden gitmiştik. Günümüzde yolun bir kısmı hala eskisi
gibi toprak ama ihaleye çıkılmış, yapılacakmış.
Asfalttaki yazı ve reklam
tabelaları
2015’te bir vesileyle şehitliğin yeni düzenlenmiş halini şöyle bir görmüş, moralim
bozularak geri dönmüştüm. Gidiş geliş, kaymak gibi asfalttı yol. Hatta üzerinde
de sonradan görmeliğin şahikası vardı. ‘Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehitlik
Yolu’. Şehitliği ben yaptım, yolunu da yaptım. Ben, ben, ben... Ya Şehitler?
Neyse...
28 Mart 2017. Üzerinden zaman geçti, biraz olsun katlanabilirim diye tekrar
cinayet mahalline döndüm. Eceabat-Bigalı-Büyük Anafarta Köyü üzerinden gittim.
Köy kahvesinde bir sade kahve içeyim dedim önce. Muhtarla rastlaştık.
- Nereye böyle? dedi. -Kireçtepe deyince ben, -Bursa Jandarma Şehitliği’ne
gidiyorsun yani! Dedi.
Evet, parayı veren düdüğü çalmış onu anladım.
Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Altepe imzasıyla, belli aralıklarla
tabelalar dikilmiş. Asfalttaki yazı yerli yerinde duruyor.
2015 yılında törenlerle, âlây-ı vâlâ ile yani
cümbür cemaat açılışı yapılmıştı yeni adıyla Kireçtepe Bursa Seyyar
Jandarma Taburu Şehitliği’nin.
Şehitlik yeniden düzenleniyor
Açılışta neler söylendi neler...
Basın bülteni bütün basına dağıtılmış
belli. Gazetelerin hemen hemen hepsi aynı başlıkla çıktı. Hatırlayalım.
BURSA ŞEHİTLİĞİNDE GURUR, VEFA, GÖZYAŞI
“Çanakkale savaşlarında en fazla şehit veren Bursa, zaferin
100. yılında bu kez kahraman şehitlerine vefa için Çanakkale’ye çıkarma yaptı.
Bursalı kahraman şehitlere vefa için Büyükşehir Belediyesi tarafından restore
edilen Kireçtepe Jandarma Şehitliği’nin açılışında zaferin gururu yaşanırken,
törene katılan bazı davetliler gözyaşlarına hakim olamadı.”
Büyükşehir Belediye Başkanı ise şunları söyledi:
“Bu savaşta 300 bine yakın şehit oldu. En çok şehit veren
il Bursa oldu. Bu onur ve şeref Bursa’mıza ait. Bursa Seyyar Jandarma Taburu
karargahı da Yüzbaşı Hasan Tahsin komutasında, askerlerimiz burada savaştı ve
şehit düştü. Bir asır sonra da olsa Bursalı şehitlerimizi yad etmek ve onlara
vefa borcumuzu ödemek için şehitliği yeniden düzenledik” diye konuştu.
Konuşmaların ardından protokol üyeleri, şehit yakınlarına sembolik olarak Bursalı şehitlerin isimlerine hazırlanan, içinde künyesi, kitabı, anahtarlığı ve şehitlik toprağı bulunan anı kutusunu hediye etti. Daha sonra ise günün anısına şehit yakınlarıyla protokol üyeleri birlikte şehitliğe fidan dikti. Tören, davetlilere yemek ikram edilmesiyle son buldu.”
Konuşmaların ardından protokol üyeleri, şehit yakınlarına sembolik olarak Bursalı şehitlerin isimlerine hazırlanan, içinde künyesi, kitabı, anahtarlığı ve şehitlik toprağı bulunan anı kutusunu hediye etti. Daha sonra ise günün anısına şehit yakınlarıyla protokol üyeleri birlikte şehitliğe fidan dikti. Tören, davetlilere yemek ikram edilmesiyle son buldu.”
Tören bitti. Sonra evli evine, köylü köyüne döndü.
Tarihi yanlışlık!
1915’te Bursa’dan gelip, bu vatan için
canlarını feda eden kahramanlara, şehitlerimize saygısızlık etmek aklımın
ucundan bile geçmez. Ki, Bursa Seyyar Jandarma Taburu’na mensup askerler, 25
Nisan 1915’te Morto Koyu’na çıkarma yapan İngiliz kuvvetleriyle gözlerini
kırpmadan, ölümüne çarpışmışlardı.
“Ancak buna karşılık, tarihi bir gerçek
olarak bilinmektedir ki, Çanakkale Kara Muharebeleri sırasında birçok
kahramanlık destanı yaratmış olan Bursa Jandarma Taburunun personelinden şehit
düşenlerin bir teki bile, buradaki şehitlikte gömülü değildir.” (Gürsel
Akıngüç, Gelibolu Yarımadası’nda Geçmişin İzleri ve İz Bırakanlar, Cilt II,
Sayfa 968)
Evet, burada bir tek Bursalı şehit yok!
Kimler var? 5. Tümene bağlı bazı
birlikler ve Gelibolu Jandarma Taburu. 15 Ağustos 1915’te başına aldığı bir
isabetle şehit düşen Gelibolu Jandarma Tabur Komutanı Yüzbaşı Kadri Beyi de yad
edelim bu vesileyle.
Ancak, Kültür Bakanlığı tarafından 14
Kasım 1980’de ‘Korunması gereken kültürel varlık’ olarak tescil edilen
şehitliği, ihya ediyorum adı altında betondan ve taştan bir yapıya çevirmeye
kimsenin hakkı olmaması gerektir.
Şehitliğin eski halinde mermi kovanları sanki o günden
kalmış gibiydi. Naif, doğayla bütünleşmiş ulvi bir şehitlikti burası. Bilgide bir yanlışlık yapılsa, siler doğrusunu
yazarsınız. Güzelim şehitliği eski haline getirmek mümkün değil ama... Yazık,
çok yazık.
Hatalı
restorasyon, hatalı bilgiler