
ben eskiden turşunun yüzüne müzüne bakmazdım.
izmir konak meydanı 70'ler sonu-80'ler başı hariç... seyyar turşucular vardı. yarım salatalık turşusunu uzun bardağa koyar, suyunu da boca ederdi üstüne. istersen kırmızı acı biberle soslandırırdı. suyunu içer, hıyarı yer, istersen bir bardak daha turşu suyu içerdin. kuruş cinsinden bir para öderdin. kuruş yine var. ama hazır turşu suyu da var. turşukur mu nedir adı. kurmuyorum onunla arkadaş. itiraz ediyorum. koruyucu maddesi var içinde, turşu kütür kütür oluyormuş... pöh. eski usul bir tarifim var onunla kurdum turşumu resimde gördüğünüz gibi. soldakiler 15 günde oldu. sağdakiler yeni. sağdaki kavanozlarda kornişon ve minik domatesler var. onlara cherry domates diyolar. kıçımı yesinler!. minik domates işte. ölçü şu: 10 birim su, 1 birim tuz (kesinlikle kalın tuz ya da kaya tuzu şeklinde olacak) 1/4 birim sirke, 6 adet kuru nohut (resimde görünen kavanoz 3 litrelik), sarmısak(7-8 adet), isteğe bağlı kereviz sapı... en üste maydanoz (bir avuç) konup kapak kapatılacak. püf noktası, suya tuz konup kaynatılacak ve iyi su kullanılacak, su soğuyunca sirke eklenecek. güneş alan bir yere koyarsanız kavanozu 1 haftada da oluyor turşu. ben 22 derece
civarında bir sıcaklıkta (oda sıcaklığıdır tanımı) güneş almayan bir yerde 15 günde oldurdum.
son tavsiye: az yapın, olmazsa atar, yenisini yapar hevesinizi kırmazsınız.