20 Eylül 2017 Çarşamba

Nasıl seversin? Çok severim!

Çok severim sahiden.
Az sevmek nedir bilmem.

Ayrıca ve sahiden sevmenin dozu mu olur?

Seversin ve çok seversin.
başkasını bilmem.

Yaşlanınca...

Yaşlanınca tasarruf etmenin bir erdem haline geldiğine inanıyorsun.
O kadar çok konuşuyorlar ki...
Toplasan -ki toplamıyoruz- bir armut çekirdeğini doldurmaz. (İncir çekirdeği değil miydi o?- Ah aşkım, incirle hakaret edemezsin, eleman burda Armut üzerinden vurmuş.)

- Hayır İncirle hakaret edebilirim pekala...
- Kim bakıyor bu hastaya?
- Aldım Abi, benim hastam. (İşte seni anlayan biri kaptı seni... Yırttın şimdilik.)

Diyaloglarda bir sıkıntı var mı?
bi olmamışlık falan...

Benim yazarlık Hocam Turgut Özakman deyince neden ah, uh ediyorlar öyleyse?

en güzeli ne biliyor musunuz?

Kendi güzeliniz!

sevginin şiddeti falan...

doğrudur.
ve en azından sevgisizlikten iyidir.
şiddet derken,
dozu anlaşılmalı. Sevginin dozu.
Her sevginin içinde biraz şiddet vardır.
lafın gelişinden şiddet çıkmasın.
her türlü şiddete karşıyım yoksa...

varsa?
gene karşıyım!

adaletsiz dünya...

hiç dokunmadan aktarıyorum. yazım yanlışları falan sahibine ait.
"Hergun intihar edecegim umuduyla yasamak ah tanrim ne kadar da adaletsiz biryer bu dunya."

Hayır yani...

Diyelim kabus gördün. Ya kabusun ortasında uyanırsın ya da söz gelimi rahat bi tipsen sabah...

Yaşadığımız böyle değil.
Ne zaman uyanırsan uyan, bitmiyor.

Çok şaaane yani...

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...