28 Temmuz 2008 Pazartesi

aziz3

ipler kimin elinde bilemem.
ipin altındaki kukla olmaya itiraz ederken, sevgili aziz'e fazla yüklenmişim.
zor zamanlar geçerken zor, geçtikten sonra acı hatıralar olur.
hasan hüseyin buna "acıyı bal eyledik" demişti.
insana ait dirence inanmak, inattan yana olmak lazım.

yoksa acıdan bal, koruktan helva olur mu?
ilki alevi şairin, ikincisi annemin en ünlü sabır cümlesi.

kardeşim, kusura bakma afra tafra degil ama azıcık safra kaçtı senden yana.
özür dilerim.

26 Temmuz 2008 Cumartesi

aziz 2

bu lafları ettiğim,
sitem ettiğim için beni aramazsan,
bil ki fenerin oynadığı ilk basketbol maçındaki pota direği kıçına girsin.

aziz

eğer senin hayatını çocukluk yönetmeseydi,
inan olsun aziz bilader sana fena ilenirdim.

ikimiz de aynı  kavrukluk içinde debelenirken,
beni büyük sanıp gösterdiğin ilgisizliğe sitem ederim.

ağzına bakıp söz dilendiklerinde,
umarım aynı sitemi bir başkasına etmezsin.

eşşek herif seni.

92

gün ağarır...
hayat...
falan filan derken,
aslında dilimin altındaki baklayı çıkarmadığımı,
son derece sıradan sözcükler kullandığımı,
şiir akışı gibi birbirine eklenen bu sözcüklerin bütün
duygusu yaratmadığını, sözcük-sezercik  naifliği yarattığını farkediyordum.

haa  birbirine çarptırılmış sözcüklerle daha anlamlı bir hayranlık yaratma çabam da olmadı.
öyle olsa oyuncu olmak isteyerek başladığım hayatım, montaj asistanı, yönetmen asistanı, yönetmen, metin yazarı, reklam yazarı, kreatif direktör, kendi işinin sahibi ve hiç aklımda olmayan bir şekilde grafiker olmaya yönlenmezdi. oyunculuk dışında sayılan bütün mesleklerde kendi sözcükleriniz ve cümleleriniz olmak zorundaydı. adamlar buna para veriyordu. söyleyene değil, söyletene bak. seyirci asla söyletene değil, söyleyene bakar.

92 kilo olmuşum. bu kadar şişkinlik yeter dedim kendi kendime.
göbeğim büyüdü de, büyüdü. önceleri işerken göremiyordum küçük turgutu.

daha sonra büyüyen bu göbek yüzünden, ağzıma giren lokmaların büyük bir kısmını da üstüme/gömleğime/tişörtüme dökmeye başladım. küçük turgutla aramdaki bağı artık unutmuş bir haldeydim.artık pis-pasaklı ve kopmuşum...

son bir hamle peşindeyim.
bir araya geldiklerinde anlam yaratan sözcüklerle,
(yazarken acı çeksem de) okurken de aynı acıyı çektiren bir roman.

bu kez ne biliyorsam, ne hissediyorsam kendi cümlelerim yanısıra bir başka disiplinle yazacağım.

matematik ve geometri yol gösterenim olsun.

okuyanlara da selam...



14 Temmuz 2008 Pazartesi

bir önceki yazıdaki eksikler

mesela şeyleri unutmuşum.
belgesellerdeki konuşamayan canlıların görüntülerini.
geyikleri, kedileri, su samurlarını, penguenleri ve ayıları...
şimdi ekledim.

ihanetsizlikleri babından bir hatırlamayla.
siz hiç eşine ihanet etmeyen bir tilki gördünüz mü?
bütün tilkiler eşlerine ihanet eder.

bu kadar bilinçle ihanet etmemiştim.

bu başlığı neden yazdım allah kahretsin.
gel şimdi altını doldur.
sıç yani...

ihanet.
çok severim mesela.
ihanet insanı insan yapar.
gerçekten.
insanın doğası ihanete açıktır.
ayrıca ihanet doğadaki bir kavram değil, zihinlerdeki kavramdır.
suç ortağı ise ahlak'tır.

uygarlık terbiye etmeye çalışırken bu ilkel güdüyü,
bir fırsatını bulup (hatta toplumsal kasta yakışır mazeretler üretip) düzüşen cinslere
ihanet tanımı yakışır mı?
yakışmaz!

o zaman, ister bok konservesi atsın, ister kem gözlerden kapatsın kadını bu ilkel içgüdü.
erkek kadını seçer, kadın da erkeği.

yatak odası mahrem.
oldu mu?





alaçatı mavisi, gökyüzü hüznü...


ne kadar köfte bir başlık. kesinlikle benim zihnimden çıktı ve kesinlikle köfte.
biraz kafa yapayım dedimdi. ama yiyorlar işte. hayatın anlamı kalmayınca, sözcüklerin içi boşalıyor ya da yanlış ellere düşerek boşaltılıyor.
lacivert perçemlere asılı ömrümün, turuncu bekleyişi gibi...
ne kadar baba cümle dimi?
içi?
yok.
dışı?
var.

not'ilyano:
foto, ado bilader tarafından alaçatı'da çekildi.
(lacivert) percem değil, pencere. (turuncu) bekleyiş değil, şort.
renk ilgisini kuranlar içindi bu salak açıklama.salaklık baki değil, kimi zaman ayna. aynalama, ayna tutma.
haaa, gözümdeki kapak ne ola?



Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...