19 Eylül 2007 Çarşamba

iyisi olsun isterdik

olmadı. sarı-kırmızıyı sevmekten vazgeçmedim.
erkan oğur'un dediği gibi, 'niyetimiz iyidir'.
pazar yerlerindeki rozetlerle, giderek yeni yetmelerdeki tişörtlerle, ucundan kıyısından kurşun geçmemiş iktisatçı profesörlerin,
nasıl geçirdik nidalarıyla yaralanıyor gönlüm. arada bir bakmak isteğindeyim. ol nedenle koydum kendisini. har adlı romanı yazan yazarın deyişiyle: 'ihtimaldi ve çok güzeldi'

yorgan, yıldızları görmemizi engeller mi?

ilk defa bilmece gibi  konuşmuyorum. defalarca konuşmuşluğum var bilmece gibi.
bu kez, hiç kimse bana bilmecenin cevabını sormuyor.
ne güzel.
kendine ait bir yorganın var demektir bu.

bence yorgan, yıldızları görmemizi engellemez.
ayağımızı yorganımıza uzatmamız gerekmedikçe...

bazı cinler durumun farkına varmış olmalı:
keh keh, ayağını yorganına göre uzattığında, başı açıkta kalıyor.
bu durumda yıldızları görebilir!
peki o zaman, ayağımızı yorgana göre nasıl uzatıyoruz?

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...