21 Ekim 2017 Cumartesi

Kuzuların güzelliği...

Kuzuların güzelliği babalarının sağ olmasıdır.
Babaları ölünce, elbette kuzuların güzelliği devam eder.
eskisi gibi olmasa da...

Babalar ölünce büyür evlatlar.
Ancak, bu kuzuları babaları nasıl görüyor derseniz;
kuzular kendileri farketmese de harika görünürler. ne etseler büyümezler mesela..
enselerindeki ekşi ter kokusunu bilmezler ama babalar bilir. (o ekşi ter kokusunu evlat kendi evladında deneyimleyecek ve babanın ne dediğini o an anlayacaktır.)

Tabii daima kuzu kalanlar için bu.
harika çocuklar için...

30'a bak...

Neyse. 30'lu yaşlarımı düşündüm.
Heyecanlıymışım ve kafası karışık biriymişim.
Ve atak.
O dönemde öyleymiş.

Hemen 30 başında Babacığımı kaybetmişim.
Babacığımı anlayan tek yürek benmişim gibi. galiba öyle.
devamını getiremedik. Yani onun ve benim sözüm  ilerleyen dönemde biraz daha
çok çıkacaktı gibi. gördüğünü söyleyen, bir nevi futbol hakemi üzerinden anlatırsak, gördüğünü çalan bir babaydı.

Neyse.

U2 iyidir. 1980'lerden bugüne iyidir sahiden.

1. “Bad”
2. “One”
3. “Sunday Bloody Sunday”
4. “Ultraviolet (Light My Way)”
5. “Where the Streets Have No Name”
6. “Beautiful Day”
7. “With or Without You”
8. “I Still Haven’t Found What I’m Looking For”
9. “Kite”
10. “Bullet the Blue Sky”
11. “I Will Follow”
12. “The Fly”
13. “Running to Stand Still”
14. “City Of Blinding Lights”
15. “Until the End of the World”
16. “Acrobat”
17. “Mysterious Ways”
18. “Stay (Faraway, So Close!)”
19. “Lemon”
20. “Sometimes You Can’t Make It On Your Own”

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...