annemin ve abimin (elbette ondan öğrendiğiyle) "ana kucağı"nda kalmam için öne sürdüğü gerekçeler, "sen bu maçı oynama al sana şu kadar puan" şiarıyla eşit gibi...
olan nedir peki?
bu şiara itiraz edip, yeni sözcükler öğrenme cezası.
yeni sözcükler, yeni aşklar, yeni milliyetler, yeni bir tarih...
bu yeni kavramlara devlet de itiraz ediyor.
n'olcak peki bu vaziyet, nereye kadar?
ailenin senin için uygun gördüğüne itiraz et, devletim diyen bürokrasiye itiraz et....
yalnızlığın dikalası bu durumda benim masumiyetimi kim koruyacak?
aidiyet duygumun onarılması için kime dilekçe vereceğim?
13 Mayıs 2008 Salı
9 Mayıs 2008 Cuma
zeytin
bu sene, çok yağmur yağdı. zeytin ağaçları çok memnun.
hepsi yeni sürgün verdi. hepsinde tomurcuklar açtı. ancak çiçeğe durmadılar hala. endişe içindeyim. şu aralar hava soğudu. zeytin ağaçlarını ısıtmam mümkün değil. hayat berdevam...
acaba, beyhude bir çaba içindemiyim hayata tutunmak için...
bırakayım mı?
uçurtmayı.
iki gün önce izmir' gittim. gittiğim gün, kalorifer peteğinden biri yaşlılıktan koyvermiş suları.
parkeler su aldığından kalkmış acık. Ziya Usta dışındakine gitme dedi alttaki nalbur.
tapa takıp kalorifer borularına, beni özgür bıraktı.
evler, eşyalar, anneler, babalar, annem, babam çağırıyor.
Gel bizi yalnız bırakma diyor.
Gidişata fren yapacak halim yok.
Gidiyorum ufka doğru frensiz.
bu kadar yalnız, bu kadar annemin-teoman abimin yıllarca önce yenilmemi istediği gibi...
demek böyle oluyormuş....
hepsi yeni sürgün verdi. hepsinde tomurcuklar açtı. ancak çiçeğe durmadılar hala. endişe içindeyim. şu aralar hava soğudu. zeytin ağaçlarını ısıtmam mümkün değil. hayat berdevam...
acaba, beyhude bir çaba içindemiyim hayata tutunmak için...
bırakayım mı?
uçurtmayı.
iki gün önce izmir' gittim. gittiğim gün, kalorifer peteğinden biri yaşlılıktan koyvermiş suları.
parkeler su aldığından kalkmış acık. Ziya Usta dışındakine gitme dedi alttaki nalbur.
tapa takıp kalorifer borularına, beni özgür bıraktı.
evler, eşyalar, anneler, babalar, annem, babam çağırıyor.
Gel bizi yalnız bırakma diyor.
Gidişata fren yapacak halim yok.
Gidiyorum ufka doğru frensiz.
bu kadar yalnız, bu kadar annemin-teoman abimin yıllarca önce yenilmemi istediği gibi...
demek böyle oluyormuş....
hayat
Bu yazıları iki kardeşim okuyor. kim onlar biliyorum. eh işte, ben de onlara yazıyorum.
biri sahiden kardeşim, diğeri oğlum.
Bi'kere eceabatspor şampiyon oluyor. herşeye rağmen.
Biraz önce kulüp başkanıyla görüştüm. iletişim ne ki abi, dedi.
hiç bi şey. demedim tabi.
yaşasın yenilik! yaşasın yeni fikirler!
Çok şey öğrendim bu kasabada. dün kasabaya giriş tabelasını değiştirmişler.
4800 yazıyordu eskisinde. yenisi 5500.
güzel olmuş yeni yazı. daha bir net, daha bir okunur.
yazanlara helal olsun.
biri sahiden kardeşim, diğeri oğlum.
Bi'kere eceabatspor şampiyon oluyor. herşeye rağmen.
Biraz önce kulüp başkanıyla görüştüm. iletişim ne ki abi, dedi.
hiç bi şey. demedim tabi.
yaşasın yenilik! yaşasın yeni fikirler!
Çok şey öğrendim bu kasabada. dün kasabaya giriş tabelasını değiştirmişler.
4800 yazıyordu eskisinde. yenisi 5500.
güzel olmuş yeni yazı. daha bir net, daha bir okunur.
yazanlara helal olsun.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...