7 Temmuz 2017 Cuma

Mesela bizimkiler gelmiş olsa...

Yani babam 1992'de ölmemiş olsa.
Anam 2004'te.

Biri 89, diğeri 88 yaşında olacaktı şimdi.

89 Anam.
O yaşta, o yıpranmışlıkla buraya gelemezlerdi.
Abim getirmiş olmalı onları. Abim de 59 oldu bu arada.
Ben 55 :)

Yaşlanmışlıklarını bir tarafa bırakacaktım. Gözlerine bakacaktım.

Babam, kuşa, ota böceğe bakardı. 'Çok sıcak olmuyor mu buralar?'
Bir de bana. Boyuma, posuma...
Yok Baba olmuyor, serin oluyor buralar.
Bir de bana. Boyuma, posuma...
Ne kadar büyüdüğüme mesela. 'Bu bizim İskuş' dediğini içinden...
Ben anlardım.
'Sigara içmiyor musun artık?' derdi. Bilmesine rağmen, bilmemiş gibi yapar babalar.
Sonsuz kredi diye bi şey varsa... Onlar verir...

Olur böyle şeyler. Dedi annem.

Takma kafana, geçer gider.
Bana sen lazımsın!

Olur böyle şeyler.
Anneler de bazen hata yapar Sevgilim!




Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...