4 Ağustos 2008 Pazartesi

bayrak

Kordonun Akordiyonu
Babamın aşkına merakla…

Bir gece yarısı, beyaz gömleğinin yakasındaki rujla eve getirdi aşkını babam.

Hayal meyal hatırlıyorum. Yaş ayrımızı gözetmez, paylaşırdı annem bizimle. Ortanca abim (benden büyüktü ve daha iyi anlayabiliyordu) ve benle…
Benim anlamayacağımı düşünmüş annem.

İşe bakın hala hatırlıyorum.

Annem de hemen yıkamış babamın gömleğini.
Sanırsınız yıkamasa görecektim…. Elbette öyle değil.
Bir kere annem, yaşıtları gibi bu tarz hadiseleri uzatmak istemez.
Ele geçirilmiş bir gemide olmayı hangi kaptan ister (annem ele geçirilmiş olduğunu düşünmüyordur),
bir de tepesinde rujlu korsan bayrağı sallanacak.
Benim ki de laf…

Annemin bana anlattığına göre, en yakın zamanda sormuş babama “Sezai Bey o neydi?” diye…
Babam, “iş yemeğine gittik Nevzat beylerle” demiş.
O kadar.

Yıllar geçti. Kazık kadar adam oldum.
Bir aşk yorgunluğunda, tekrar karşılaştım babamın ruj lekesiyle. Sevgili karım (o zamanki)
Akrabamın annesi vasıtasıyla.
Babamı tanır. Kendi halinde bir adamdır babam.
Sonra anlatırım uzun uzun…

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...