Kendimizi sakındıkça kaybetmeye meyilli olduğumuzu düşünürüm.
Misal atasözü: Sakınan göze çöp batar!
misal sana kazık attı. git sarıl arkadaşına.
misal borç verdin ödemedi, üstelik kaçtı fellik fellik...
(yani telaşla oradan oraya koşturdu demek falan...)
gittin, al şu parayı git kendini toparla len! dedin. Demedin mi?
desen ne olur yani?
ne kaybedersin?
Para? Çok mu zor kazanılıyor. Evet. Zor kazandığını borç vermezsin zaten.
Ayrıca parayı hep kazanmak isteriz. Kaybetmek istemeyiz. Bu da doğru.
İnsanı kazanmak ve kaybetmek arasındaki fark n'olcek.
Bir kağıt parçasıylan bir mi?
Aşkolsun. Bütün paranı kaybet, insanı kaybetme!
Kendi içindekini diyorum.
3 Ağustos 2018 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder