20 Eylül 2017 Çarşamba

Yaşlanınca...

Yaşlanınca tasarruf etmenin bir erdem haline geldiğine inanıyorsun.
O kadar çok konuşuyorlar ki...
Toplasan -ki toplamıyoruz- bir armut çekirdeğini doldurmaz. (İncir çekirdeği değil miydi o?- Ah aşkım, incirle hakaret edemezsin, eleman burda Armut üzerinden vurmuş.)

- Hayır İncirle hakaret edebilirim pekala...
- Kim bakıyor bu hastaya?
- Aldım Abi, benim hastam. (İşte seni anlayan biri kaptı seni... Yırttın şimdilik.)

Diyaloglarda bir sıkıntı var mı?
bi olmamışlık falan...

Benim yazarlık Hocam Turgut Özakman deyince neden ah, uh ediyorlar öyleyse?

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...