13 Temmuz 2017 Perşembe

tütsüdür o, tütsü...

Ece'nin feribotu, 19.25 bilemedin 19.30 gibi gelir. Evden Eceabat, 5 dakka. Genellikle 15 dakka önce inerim kasabaya... Bazen 30 dakka önce. Artık kafama göre.

İskeleyi gören dükkana konuşlanırım, iki satır muhabbet ederiz esnafla bu arada.
Hepsini tanırım, hepsi beni tanır.

Sokak arasından bir koku aldım geçenlerde.
Noluyor bilader dedim.

Tütsü yapıyorlar abi dedi biri.
Hakkaten tütsü koktu. Bin yıldır bu kokuyu aldığım yoktu.

Sigarayı bıraktığımdan beri, komşunun yaptığı yemeğin içindeki baharat kokusunu aldığım yetmediği gibi...

Yaşlı bir bilge şunu dedi bunun üzerine adet olduğu üzere: 
"Her koku, sahibine bağlıdır. Sahibi istemezse hiç bir yere gitmez."

Bildiğin esrar kokusu ama edebiyat yapıyorum işte.
sokak arasına girip takip edecek halim yok.

Sahibi iyi hayaller görsün inşallah!

Bu kadar.

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...