11 Ağustos 2017 Cuma

Kuzum, kuzucuğum ve kuzusu...

55 yaşına geldim, anamın kuzusu olmaktan vazgeçmedim.

Babamın deyişiyle Sümüklü Neriman, sonrasında anıldığıyla Süslü Neriman'ın oğluyum ben. Anamın deyişiyle Eşek üstünden inmemesi nedeniyle üstüne yapışan lakapla Eşşek Sezai'nin oğluyum.
Çok güzel atışırlardı. Çok sevgililerdi. Ancak sanırım babam anamın peşinden koşandı.
Çok güzel koşmuş be! Ben olmuşum çok şükür.

Meseleye böyle bakınca, giderek yüzün yumuşuyor hayata.
Acaba abimi arasam mı? bile diyebiliyorsun.

Kuzum, kuzucuğum ve kuzusu...
Yazısıydı bu.

Kuzum oğlum, kuzucuğum gelinim (Bizim ailede kızımız),
kuzusu ise (ileride doğacak olan) torunum oluyor.

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...