Sanırım her çocuk gibi doktor olmak istedim önce...
tedavi etmek falan...
pansuman. (burdan ses benzerliğinden Asuman' a gitmeyeceğim. Ayıp)
biraz palazlanınca, buluğ çağında diklenmeler falan. Anaaa, birden Avukatlık öne çıktı. Ne güzel savunuyorsun falan. Sanırsın Roma Hukuku hatmettim.
Çevre öyledir. Sana bir meslek biçer.
O sırada apartmanın altında Karagöz oynatıyordum 25 kuruşa...
En önde izleyen kız bana aşıkmış meğerse. Böbrek yetmezliğinden öldü. Beni sevdiğini nerden biliyordum peki? Ben de onu seviyordum, ordan biliyorum.
Tiyatrocu olunca, önce fiyaka vardı eskiden.
Fiyakalı olunca...
Sonuç: Kendiyle barışık olanın yaşama şansı, kendini tanımayan biriyle aynıdır.
Tek farkı bu durumu senin daha önce farketmiş olmandır.
başka bir şe?
Yok valla.
14 Ağustos 2017 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder