Sherwoodlu Robin Hood.
Aslı bu. Ama denize girmek için gittiğimiz çamlık alanın başındaki adam Roben. Ormanın ismi olmuş Şerbet. 'Ya canını, ya malını' diyor önce... Kafası karışıyor, ekliyor: 'Can tatlı, vermezsin sen... malını ver o zaman...'
Tamam tamam diyoruz. Bozuklukları veriyor, geçiyoruz. Geçerken soruyorum: Robin olmasın o?
Yok abi diyor, Roben... Nasıl yani? diyorum.
Çift -b abi diyor. Yani Robben... Sola çekip topu nası taktı doksana...
Sen misin o? diyorum. Bayernli Robben.
Şüphen mi vardı abi? diyor.
Giriyoruz Şerbet ormanına.
Nefes bile almadan.
21 Nisan 2017 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Benim küçük (sevgilim.)
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
Cümlenin başına bu kelime konduğunda eyvah! derim. durun hemen şeytmeyin. basit bir bağlaç bu. Şudur; - Halbuki ben onlardan... - Halbu...
-
'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...
-
kardeşim gelmiyor. uzaksın diyor. oğlum gelmiyor, sen beni bıraktın gittin diyor. bu hayat itibariyle elimden gelen bu. gerisi çok ağrıma gi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder