9 Ekim 2009 Cuma

iyidir

hiç şikayetlenmeden, (varsa bile kendime saklayarak) yeni bir çizgideyim.
genel kabul gören hiçbir kire bulaşmadım. her insanın kiri vardır elbette. buna bir itiraz olabilir mi? genel kabul gören kirden ne kastettiğim belli: insanlık onurunu ayak altına alan her tür davranış...
şunu farkettim: bu kir ne olursa olsun bana bulaşmayacak, bulaşmaması için tüm zorluğu göze alırım. alıyorum. sanıyorum bu nedenle, oldukça yalıtılmış, dağ başı sayılabilecek bir yerde yaşıyorum. biri diyebilir: yahu sen kaçmışsın gerçeklerden hacı? Evet kaçtım. Kaçmayan ne diyecek buna karşı? ben kaçmadım çünkü... Diyene rasladım, demeyene de... Diyecek gücü bulamayana da...

bulunduğum nokta iyidir. ben iyiyim. kendimi iyi hissediyorum. arada bir şikayet ediyor olabilirim. bu hakkım olsun yahu. sütten çıkan ak kaşık değilim sonuçta.

zaten ailenin en sulu zırtlak, duygusal ve fevri üyesiydim. değişmedi.
kalıbın giderek ailenin en çok sevdiklerine evrilirken ve de orta yaş dönemi ergenliği yaşarken başka türlüsü olamazdı gibime geliyor.

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...