30 Mart 2008 Pazar

sahibini bulan mektup

Sikindirik heriflerin/kadınların ağız kokusunu çekerek,
Hayatta kalmak için üç-beş kuruş para kazanıyoruz.
Bu biz, anneni ve beni kapsamaktadır.
Oynamak istediğin/oynadığın oyun her neyse, bize zarar veriyor.
Çünkü kazandığımız her kuruş, alın terimizle ve emeğimizle.
Çok değerli. Ancak oğlumuz sözkonusu olunca kuruşların liraların değeri yok.
Bu işi ana babanın ayrılmış olması mevzuundan çıkarmak gerek artık.
Aklını başına topla.
Hatıralar/anılar nasıl eskirse, ana babalar da eskir ve bir süre sonra mezar taşına dönebilir.
Mezar taşına bakar ve yanında getirmeyi akıl edersen, su dökersin onlara.
Toprak olmuşlardır ve sana sadece anılarını hatırlatırlar.
Hayat, olmuş olanla değil, olacak olanla ilgilenir.
Olmuş olana tarih, olacak olana gelecek denir.
Gelecek sensen, biz geçmiş olanızdır.
Benim için, bizimle oynadığın son oyun bu olsun.
Yoksa baban, senin tabirinle yalan olur!

Beni anladın mı şımarık herif?

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...