18 Ekim 2007 Perşembe

anakin skywalker

eh be güzel çocuğum, iyiliğin masumiyetini belki de zaman içinde star wars'suz göreceksin.
kötülük de bir masumiyet. şu önemli, masumiyet birini öldürdüğünde, hala masumiyet midir?
bir insan öldüğünde hala çocuk musun? can cana  filmlerde kıyarken, iki ateş arasında kalmış filistinli babanın görüntüsünü hiç mi görmedin? yapmayın demişti kucağındaki çocukla. ateş ettiler. babanın kucağındaki bebek önce düşmüştüde ölüme, bizim gördüğümüz babanın televizyon karşısında uykuya dalar gibi, başını yatırışıydı. bu arada üstünden toz silker gibi, kurşunların ete saplanmasıyla, elbiselerinin tozundan çıkan minik dumancıklar vardı babanın ve oğlunun üzerinde.

karanlık. siyah. kara.

aman aman! diyorduk biz evde bu haber filmini seyrederken. oysa, baba ve oğlu ölmüştü biz seyir halindeyken... onlar bir sokağın köşesine sıkışmışlardı.

babanın başı usulca yanına düşmüştü.

bu büyük bir ayıptı anakin.

hepimize düştü.

lanet televizyon, bir haber olarak geçti işte onları...

birden hatırladım onları ve baba-oğul oldukları için kendime yakın görüp ağladım.

hala da ağlıyorum.

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...