16 Kasım 2007 Cuma

buca

izlerden biri bu. sanmayın kolay buldum. meğerse burnumun dibindeymiş.

yok yok, bir kelimeyle anlatmam. bu kadar kolay değil.
çok kelimeyle anlatırım.

plastik diz kapaklı aile büyüğümün (annem taraflı), isyanını anlamak kolay mı sanıyorsunuz?
birilerine göre çok kolay. bana göre değil.

peki o zaman acık açıklık getireyim:

ağustos ayıdır. bizim ailenin anne tarafındaki erkekler çok çapkın olduklarından, üst akrabalarda sayısal olarak bir takım karışıklıklar sonucunda ben teyzelerimi, ece, benim akrabalarimi kaybetmistir.

ancak ECE hem annemden hemde akrabalarımdan geçer not almıştır. Ece, canımdır, keşke daha önce karşılaşsaydım dediğim bir kişidir. tarih ece'yi aldatmayan olarak beni tespit etmiştir. ancak ece bunu bilmemektedir. olsun. bu da bir heyecan.

buca hikayesi devam edecek...

Hiç yorum yok:

Benim küçük (sevgilim.)

'Sevgilim' yok. Yok öyle bir şey... Kelimesine bile kızıyor. Ece kızıyor yani. Halbuki, Mor ve Ötesi'nin harika şarkısı o. Onlar...